pogo

Też jestem zdania, że w tej dyskusji główną rolę grać będzie intuicja... liczenie nie będzie potrzebne A drobiazgi z zasadami fizyki będziemy uzupełniać na bieżąco.

Rzeczywiście... odtwarzając z pamięci gdzie są L4 i L5 pomyliłem miejsca. Raczej zaczęłoby się od kombinowania czemu nasza gwiazda ma inną masę niż wynika to z obserwacji innych gwiazd. Sądzę jednak, że więcej powiedziałaby obserwacja innych obiektów w układzie planetarnym i zauważenie, że krążą wokół innego barycentrum niż my.

W przypadku L4/L5 to raczej będzie: noc -> dzień jasny -> dzień bardzo jasny -> dzień ciemny -> noc (albo odwrotnie). Wszystkie moje próby wyobrażenia sobie takiego układu kończą się na tym, że większa gwiazda będzie bliżej przy dużych różnicach mas. Chyba, że wstawimy jakąś zdegradowaną gwiazdę jako tą "środkową". Co do L2/L3 to sądzę, że starożytni Grecy mieliby podejrzenia co się dzieje, ale większość średniowiecza upłynęłaby na założeniu, że Słońce jest jedno i ma krążyć wokół nas tak jak krąży. Galileusz czy Kopernik mieliby niezła zagwostkę co się dzieje... pewnie by wymyślili dodatkowe ciało, które wszystko psuje. Ale kiedy odkrylibyśmy, że to gwiazda? Oczywiście poczyniłem założenie, że druga gwiazda nigdy nie "wygląda" zza tej "jedynej właściwej".

Myślę, że przy planecie typu L nie byłoby jednak nic ciekawego. Punkty libracyjne L4 i L5 oznaczają, że pozcyaj gwiazd względem siebie jest stała. Dzień byłby dłuższy niż noc, ale wciąż bez dramatu. Zwyczajnie najpierw wschód jednej gwiazdy, potem wschód drugiej... A jeśli tak odleglejsza gwiazda będzie przy okazji wyraźnie mniejsza, to może dawać tyle światła co nasz Księżyc w pełni. Ciekawiej mogłoby być w L1, ale jakoś tego nie przewiduje opis na wiki. W punktach L2 i L3 mieszkańcy mogliby nie mieć pojęcia o tym, że to układ podwójny, jeśli bliższa gwiazda całkowicie zasłaniałaby odleglejszą. Śmiesznie byłoby odkryć, że coś jest nie tak z okresem obiegu i przy pierwszych satelitach wysłanych w przestrzeń odkryć prawdę.

Nie ma co daleko szukać takich układów. Alfa Centauri. Co prawda to układ 3 gwiazd, ale są 2 dość blisko siebie i jedna krążąca w sporej odległości, choć akurat dużo dalej niż niż Pluton w naszym układzie. Z pewnością takie układy istnieją, są znane i mają się dobrze. Pytanie tylko o istnienie planet w nich... A jeśli chodzi o to jak wyglądałby dzień w czymś takim, to też myślę, że mieliśmy historii namiastkę tego. Supernova gdzieś w średniowieczu lub trochę później zapewniła nam dodatkowe, dość mocne oświetlenie w nocy.

Iwg Gratuluję odpowiedzi na 11 stron od momentu opublikowania zagadki. Nie zwróciłeś nawet uwagi na to, że jest ona już przez nas rozwiązana, więc mógłbyś się chociaż odnieść do naszych obliczeń aby udowodnić, że są błędne. Nam wyszło, że w końcu obejdzie planetę. Kwestia tego, że wszechświat nie istnieje jeszcze dostatecznie długo by mógł tego dokonać licząc w realnym tempie marszu 1m/s.

Owszem, my dajemy radę Ale nie wszyscy są tak zdolni. Masakryczne w tej metodzie jest to, ile kresek trzeba postawić już przy tak prostym liczeniu... a potem jeszcze nie pomylić się w zliczaniu przecięć... dla mnie pojedyncze policzenie do 63 na obiektach, których nie mogę grupować po 10 to niemal pewna pomyłka. A ta metoda właśnie polega na tym by nie trzeba było wcale znać tabliczki mnożenia (przynajmniej tak mi się wydaje), więc nie biorę pod uwagę uproszczeń w stylu 7 * 9.

"Tajna metoda mnichów" jest doskonale znana i raczej nieskuteczna gdy przyjdzie liczyć, w sumie dość proste, 17 * 19...

Jak wszystko będzie ruchome to na wyjściu zawsze uzyskasz 0. O ile wejście nie będzie tym samym co wyjście... i nie będzie 2 wyjść lub 2 wejść... ale tu już się zaczynają przekładnie różnicowe. A liczyć mi się nie chce, bo mam gotowe wzory na wiki... W tym momencie jest to za proste...

Wciąż nie powiedziałeś który element ma być nieruchomy... "słońce", jarzmo trzymające "planety" czy zewnętrzne koło?

Napisałeś, że koło centralne ma mieć 10cm, więc chyba to ono jest tym słonecznym (jeśli wierzyć obrazkowi i podpisom)... Może trzeba nam wersji z kolorowej i opisu zadania po kolorach kółek

Do tego dołóżmy, ze drzewo obwiązane linami, które też opór stawiają, zacznie się mniej uginać przy tym samym wietrze. Będzie też wymagało silniejszego wiatru aby w ogóle do tego doszło.

Hehe... fakt. Konserwacja tego pochłonęłaby więcej energii niż by się naprodukowało.

Z tymi pływami dziwi mnie trochę, że nikt nie próbował jeszcze pomysłu z bojkami na sznurkach... A przynajmniej o niczym takim nie słyszałem. przyczepić luźno pływającą bojkę na sznurku do dna... oczywiście sznurek zwijany na szpulkę i się zwija i rozwija w miarę jak fale targają bojką. Jak targa za mocno, to wchodzimy w tryb awaryjny: bojka wypełnia się wodą i jest zwijana do dna i w ten sposób chronimy system przed uszkodzeniami podczas sztormów. System można wypróbować niewielkimi kosztami w małej skali... miniaturowy prototyp to pewnie za kilkaset zł w garażu można złożyć. Sznurek, piłka sprężyna kilka desek, silnik elektryczny (w roli prądnicy), miernik elektryczny i dostęp do sporego akwarium lub innego zbiornika, w którym można do woli robić fale.

To jest do wykorzystania głównie przy pojedynczych drzewach lub an skraju lasu. W środku drzewa będą się mniej bujać, bo są osłonięte przez inne drzewa, więc koszty mogą być za wysokie w stosunku do zysków.

Arccos w wyniku... nic dziwnego, że nie miałem pomysłu. Unikam trygonometrii jak tylko mogę. Mam jakiś uraz do tej części matmy wyniesiony ze szkoły.

Jeszcze nie policzyliśmy zagadki z kozą... i na razie nie mam pomysłu jak to ugryźć... Zaczynam już kombinować jak zmienić kształt pola aby też było ciekawie z liczeniem

To proste. Ilość kombinacji by osiągnąć kamień n to suma tego na ile sposobów możemy osiągnąć kamień n-1 (do każdej z tych kombinacji dokładamy skok o 1 by osiągnąć obecny kamień) oraz ilości sposobów osiągnięcia kamienia n-2 (do każdej kombinacji dokładamy skok o 2 kamienie na koniec, co eliminuje wszytskie kombinacje z poprzedniej serii).

Ja skończyłem elektrotechnikę, ale teraz się tym nie zajmuję. Obecnie programowanie, przy którym nie odczuwam aby to było pokrewne.

Stanley Widzę, że wybrałeś prawdopodobnie najtrudniejsza możliwą metodę dla tego układu. Szukanie gdzie się pomyliłeś jest jeszcze trudniejsze niż jej rozpisanie, a zapewniam Cię, że musi tam być błąd... My wynik 4 i 1/6 uznaliśmy już za pewny

Chyba nie pamiętam jak to się przelicza, bo nic sensownego mi nie wychodzi.

Aż mi wstyd ale nie umiem w pamięci przeliczyć na system o podstawie 26... W sumie to mam problem ze zdefiniowaniem listy cyfr w takim systemie... 01234 56789 ABCDE FGHIJ KLMNO P ?? czy: ABCDE FGHIJ KLMNO PQRST UVWXY Z ?? Biorąc pod uwagę jak wygląda system szesnastkowy (0123456789ABCDEF) to stawiam na opcję pierwszą.

Nie będę podawał, w którym miejscu na forum (również w tym wątku) jest odpowiedź

Nadal nie rozumiem dlaczego 30... mi cały czas wychodzi 25...

W oryginalnej zagadce były chyba czasy: 1, 2, 4, 7. Ponieważ różnica między 1 i 2 była mniejsza niż 2 i 4, to cała zagadka miała różne rozwiązania dla kombinowania i "biegania na głupa". Tutaj okazuje się to zupełnie obojętne... i tak zajmuje to 38 minut. No to jeszcze wynik zagadki elektrycznej: Podstawy to 5 Ohm. Krawędzie na pionowe, które nie mają kontaktu z punktem A ani B są bez znaczenia. Góra razem z dojściami do niej to 25 Ohm. 1/5 + 1/25 = 1/x => x = 25/6 Ohm = (4 + 1/6) Ohm TADAM To tak policzone w pamięci + resztki intuicji elektrycznej, więc mogą być błędy...