Jump to content
Forum Kopalni Wiedzy
KopalniaWiedzy.pl

Niechęć do wilków jest ponadpartyjna. Myślistwo jest tu wspólnym mianownikiem

Recommended Posts

5 godzin temu, darekp napisał:

Tak jak nie lubię interwencji państwa, tak samo zawsze przy myśleniu o ochronie przyrody zawsze wychodzi mi, że bez tej interwencji się nie obejdzie.

Hmm... Szyszko, Bolsonaro, + + + +...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hmm...unijne dyrektywy ochrony przyrody, klimatu, gospodarki odpadami, emisji spalin, +++...

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tak, tyle że UE nie jest "państwem". To inna struktura. Ale i tak, jeśli do Unii więcej szyszek powpada, to... wiadomo co.
A poza tym Unia to tylko 5% całości.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oczywiście.

To tylko zaznaczenie, że na postawie obywatelskiej polegać nie można. Trzeba administracyjnie nakazać. Przypadki, które wymieniłeś, to w quasi  dyktaturach.

Share this post


Link to post
Share on other sites
17 godzin temu, ex nihilo napisał:

Hmm... Szyszko, Bolsonaro, + + + +...

Też o tym samym pomyślałem wczoraj poniewczasie. Napisałem komentarz, wyłączyłem komputer, a potem sobie uświadomiłem, że przecież ten artykuł, pod którym piszemy jest właśnie o tym, że na państwie niespecjalnie można polegać. Tak że chyba ten problem po prostu nie ma dobrego rozwiązania. (Jeśli coś nie ma wolnościowego rozwiązania, to w ogóle nie ma dobrego rozwiązania???)

14 godzin temu, 3grosze napisał:

To tylko zaznaczenie, że na postawie obywatelskiej polegać nie można. Trzeba administracyjnie nakazać. Przypadki, które wymieniłeś, to w quasi  dyktaturach.

Fascynująca jest ta lewicowa wizja wolności. :P W jednej linijce zmieścić, że nie można polegać na obywatelach, trzeba nakazać administracyjnie i sugestię, że to nie jest w żadnym razie quasi-dyktatura. :P Formalnie jeszcze nie, ale przynajmniej jakiś zadatek na dobry początek. :P

Edited by darekp

Share this post


Link to post
Share on other sites
32 minuty temu, darekp napisał:

Fascynująca jest ta lewicowa wizja wolności. :P W jednej linijce zmieścić, że nie można polegać na obywatelach, trzeba nakazać administracyjnie i sugestię, że to nie jest w żadnym razie quasi-dyktatura. :P

A skąd wzięło się Twoje przekonanie (TvPiS?) , że lewica, (demokracja, liberalizm itp, ) jest tożsama z anarchią?!?!  :blink:

Ubolewam, że tu,  na  tym forum może być taka ignorancja.

Edited by 3grosze

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nie, nie uważam, że lewica jest tożsama z anarchią. Mogą istnieć też liberalne rządy lewicowe albo i zamordystyczne, jak się niektórzy lewicowcy postarają. Tak samo zresztą z prawicowcami.

Chodziło mi tylko o to, że tak jakoś jest, że w praktyce wielu ludzi (wszystko jedno czy prawicowców, czy lewicowców) jakoś łatwo przechodzi do porządku dziennego nad kwestią jakiegoś ograniczenia wolności obywateli. Użyłem słowa "lewica" tylko dlatego, żeby zwrócić uwagę, że lewica też czasami łatwo ogranicza wolność, nie tylko tzw. skrajna prawica, o której się najczęściej pisze w takim kontekście. Chciałem, żeby to była taka lekka prowokacja, ale żartobliwa.

Edited by darekp

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 minuty temu, darekp napisał:

Chodziło mi tylko o to, że tak jakoś jest, że w praktyce wielu ludzi (wszystko jedno czy prawicowców, czy lewicowców) jakoś łatwo przechodzi do porządku dziennego nad kwestią jakiegoś ograniczenia wolności obywateli.

Darek!!! Jakie ograniczenie wolności!!!

Struktury państwa z ustawami, nakazami będą dotąd, dopóki ludzkie buraki będą szkodzić ( a szeroki to zakres) innym ludziom. To im ogranicza się wolność śmiecenia, palenia plastikiem, trzymania psa na 1m łańcuchu.

10 minut temu, darekp napisał:

Chciałem, żeby to była taka lekka prowokacja, ale żartobliwa.

Dałem się nabrać, sorki.:)

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 minuty temu, 3grosze napisał:

dopóki ludzkie buraki będą szkodzić ( a szeroki to zakres) innym ludziom. To im ogranicza się wolność

Zamiast ograniczać wolność można próbować (przynajmniej w teorii) stworzyć jakieś mechanizmy samoregulujące się. Np. tutaj w kwestii tego myślistwa jest trochę tak, jakby mało brakowało do powstania sytuacji, że myśliwi traktowaliby zwierzęta jako rodzaj hodowli na otwartym terenie, a więc sami byliby zainteresowani tym, żeby nie wytępić zwierząt do końca.

Ale dla ścisłości powtórzę: mało brakuje, ale jednak chyba czegoś brakuje, z tym się zgadzam (nie widzę sposobu, żeby całkowicie wyeliminować interwencję państwa). W pewnym momencie zagalopowałem się, ale z tego się wycofuję.

Share this post


Link to post
Share on other sites
8 godzin temu, darekp napisał:

Np. tutaj w kwestii tego myślistwa jest trochę tak, jakby mało brakowało do powstania sytuacji, że myśliwi traktowaliby zwierzęta jako rodzaj hodowli na otwartym terenie, a więc sami byliby zainteresowani tym, żeby nie wytępić zwierząt do końca.

Ale przecież tak właśnie jest!

ASF itd. cd:
https://www.money.pl/gospodarka/wirus-asf-w-polsce-minister-ardanowski-zapowiada-drakonskie-ustawy-6469357173868673a.html
"- Polski Związek Łowiecki, do tego powołany, twierdzi, że nie będzie polował. Musimy zatem wprowadzać drakońskie ustawy - zapowiada.
Na czym będą polegać? Kilka dni temu minister Ardanowski sugerował, że ustawa ma zmienić kilka innych ustaw tak, by dać uprawnienia wojsku, policji i przymusić myśliwych do odstrzału dzików."

Czyli co? "Patologicznych" przymuszać trzeba, bo nawet premie nie pomagają? Chyba coś kiepsko oni patologiczni. Przecież mogą walić z pukawek praktycznie bez limitu (normalnie na każdego zwierza trzeba dostać kwit, bo są limity), a tu...

Wyobraźmy sobie teraz "państwowych". Niech niech jakiemuś szyszkowatemu (sorki, ale stał się już symbolem, na własne życzenie) do łba przyjdzie, że wszystkie jelenie trzeba odstrzelić, bo szkody robią. "Patologiczni" odpowiedzą krótko i jednoznacznie - "wal się idioto", a "państwowi"... Hmm?

Edited by ex nihilo

Share this post


Link to post
Share on other sites

@ex nihilo Czyli gdzie jest granica między sytuacją, gdy ludzie wybiją jakiś gatunek, a sytuacją, gdy jest równowaga? Bywało, że tubylcy wytępili całkowicie jakiś gatunek jeszcze zanim przybyli biali (https://pl.wikipedia.org/wiki/Moa), więc to nie jest tak, że zawsze chodzi o pieniądze, strzelby i wódę ognistą.

Ja tego nie czuję :(

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
35 minut temu, ex nihilo napisał:

Czyli co? "Patologicznych" przymuszać trzeba, bo nawet premie nie pomagają? Chyba coś kiepsko oni patologiczni.

Tak, przymuszać, bo dosyć, że "patologiczni", to też leniwi i nieudolni gdy Ojczyzna wzywa.:P

Share this post


Link to post
Share on other sites

Po pierwsze coraz bliżej (nie w Polsce, bo Polska to stan umysłu ;)):
https://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/nauka/1796900,1,jest-przelom-w-walce-z-asf-szczepionka-dla-dzikow-ma-92-proc-skutecznosci.read (pół roku temu);
https://www.cenyrolnicze.pl/wiadomosci/asf/17889-szczepionka-na-asf-bedzie-dostepna-w-rozsadnych-ramach-czasowych (nowsze).

Po drugie "patologia" niekoniecznie jest aż taką patologią, co dobrze argumentujesz Nihilo (jeszcze trochę, a potencjalne wnuki, których nie mam - choć chciałbym już od dawna - od dziecka będą chciały należeć do PZŁ ;):D:P). Widzisz Nihilo, pamiętam zeszły rok, gdy doszło do "szyszkowatego" odstrzału. Niektórzy przetarli szkiełko lunety, inni zakupili przy okazji potencjalnego zysku noktowizor, a inni powiedzieli "mam w d*pie". Rozkład patologii w patologii jest podobny jak w reszcie społeczeństwa (z tym, że pozostała część społeczeństwa oficjalnie broni palnej nie ma). Jeszcze raz: znam kilku myśliwych, którzy są LUDŹMI, ale większość to sam wiesz...

Jakoś przypomina mi się stand-up Abelarda. Z dzikiem właśnie... ;)

Przy okazji jakoś wątpię, czy policjanci odpowiedniej broni odpowiednio użyć będą potrafili; zupełnie inną kwestią będzie obrona naszej zachodniej granicy :D. W końcu będzie to skomasowana rzeź w dosyć wąskim pasie, czyli wiele kul na km2, a jak mawiają: żołnierz strzela, pan Bóg kule nosi... A nie lepiej od razu parę haubic?
Załatwi i dziki, i wycinkę... Dwa w jednym.

Edited by Astro

Share this post


Link to post
Share on other sites
14 minut temu, Astro napisał:

Jeszcze raz: znam kilku myśliwych, którzy są LUDŹMI, ale większość to sam wiesz...

Ja nie znam, nie "kręci" mnie polowanie itp. nie mam żadnych instynktów łowieckich (ani potrzeb), ale tak sobie myślę, że procent "ludzi" (jeśli już rozróżniasz na ludzi i nie-ludzi) może być podobny jak w całym społeczeństwie. Czy nawet trochę korzystniejszy (trzeba mieć trochę pieniędzy na taką "rozrywkę") Poza tym jeszcze jest kwestia, czy przypadkiem wśród polityków procent "nie-ludzi" nie jest większy, niż wśród myśliwych...

Edited by darekp

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mnie nigdy polowanie nie kręciło i nie kręci (no chyba, że z aparatem fotograficznym :)). Widzisz Darku (poniekąd odpowiedź na pytanie do Nihilo): obecnie jesteśmy tak odlegli od stanu równowagowego jak to tylko możliwe... Mafie "piaskowe" to już fakt, co zauważył Nihilo. Obawiam się, że do równowagi bez wytrzebienia jakichś 90% ponoć myślących dojść się nam nie uda...

Edited by Astro

Share this post


Link to post
Share on other sites
10 minut temu, darekp napisał:

nie mam żadnych instynktów łowieckich

 

5 minut temu, Astro napisał:

Mnie nigdy polowanie nie kręciło i nie kręci

Ewolucyjnie jesteście na wyższym stopniu rozwoju:) od myśliwych, u których ten niezbędny kiedyś atawizm jeszcze tkwi.

Edited by 3grosze

Share this post


Link to post
Share on other sites

P.S. Ja pochodzę ze wsi, z Wielkopolski, jakoś mi się tak zakodowało w pamięci od małego, że ludzie do wszystkiego podchodzą "po gospodarsku" z myśleniem o tym, żeby "gospodarstwo" dobrze się rozwijało i pierwsze skojarzenie jest, że w kwestii "łowiectwa" każdy też będzie myślał podobnie. Nie mówię, że patologii na wsiach nie ma (nie idealizuję). Ale np. też raczej nie pamiętam nikogo, kto by tak prymitywnie dążył do zysku za wszelką cenę (jeśli już mowa o pieniądzach), ludzie raczej mieli wyczucie, że trzeba zachować jakąś równowagę.

Edited by darekp

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ed: do 3grosze.

Czyżby? :)
Mnie raczej nie dotyczy, ale czy ewolucja polega na przeniesieniu tego popędu na przypierdzielanie bliźniemu z dobroci serca ? Jakoś tak często obserwuję... ;)
Oczywiście dziś jesteśmy już zbyt bez jaj, by dać sobie jak niegdysiejsi dżentelmenie po razie, ewentualnie strzelić do siebie. Sączymy jadem na lewo i prawo. Wegetarian też to dotyczy (jeśli zechcesz spojrzeć).

2 minuty temu, darekp napisał:

Ale np. też raczej nie pamiętam nikogo, kto by tak prymitywnie dążył do zysku za wszelką cenę (jeśli już mowa o pieniądzach), ludzie raczej mieli wyczucie, że trzeba zachować jakąś równowagę.

Tu zaprotestuję, bo właśnie dzięki raczej wyższemu tego poziomowi Wielkopolska jest Wielkopolską. ;)

Edited by Astro

Share this post


Link to post
Share on other sites
10 minut temu, Astro napisał:

Tu zaprotestuję, bo właśnie dzięki raczej wyższemu tego poziomowi Wielkopolska jest Wielkopolską.

To ja też zaprotestuję, bo to nie jest tak (przynajmniej ja tak sobie zapamiętałem), że ludzie marzyli o tym żeby zostać milionerami, tylko żeby np. założyć warsztat samochodowy i zarobić na jakieś tam godne życie, na rodzinę itp. Jakieś realne osiągalne cele bez większych "wodotrysków". Inaczej pewnie bywa w niektórych innych rejonach Polski (jeden mógłbym pokazać palcem, bo trochę znam, ale się powstrzymam), gdzie jest biedniej, ale ludzie więc marzą o łatwym zarobku wielkiej kasy, choćby kosztem bliźnich (co zresztą nie koliduje z większym ostentacyjnym pokazywaniem religijności chociażby). I to pewnie jest tak, że u nich kółeczko się bardziej zamyka, bo jeśli wszyscy tylko czekają na cudowny przypływ pieniędzy...

Edited by darekp

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 minutę temu, darekp napisał:

bo trochę znam, ale się powstrzymam

Jasne, Małopolska, ze szczególnym podkreśleniem "solidarności" góralskiej. ;) Nie powstrzymuj się.

2 minuty temu, darekp napisał:

bo jeśli wszyscy tylko czekają na cudowny przypływ pieniędzy...

Już był, nazywał się bodaj 500+, ale to ostatni taki przypływ, bo odpływy będą nieuniknione.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nie, miałem na myśli pewien zakątek kraju z byłego zaboru rosyjskiego. Nie będę mierzył na mapie, ale mogłoby się okazać, że bliżej do Torunia niż do Małopolski.

Edited by darekp

Share this post


Link to post
Share on other sites
15 minut temu, Astro napisał:

ale czy ewolucja polega na przeniesieniu tego popędu na przypierdzielanie bliźniemu z dobroci serca ? Jakoś tak często obserwuję... ;)

Ewolucja człowieka jeszcze trwa, proces w toku.:) Trzeba go jednak kontrolować, aby regresu nie było.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Teraz, 3grosze napisał:

Ewolucja człowieka jeszcze trwa, proces w toku.:)

Obawiam się, że ta ewolucja z owym procesem ewoluującemu bokiem wyjdzie. :)

1 minutę temu, 3grosze napisał:

Trzeba go jednak kontrolować, aby regresu nie było.

Planowy odstrzał? Jestem raczej przeciw... ;)
(w pomiar prawidłowego rozstawu oczu, prawidłowy ich kolor itp. raczej nie idźmy; było to już po obu stronach oceanu i do niczego dobrego nie prowadzi; podobnie sądzę o "planowaniu" genomu dzieci)

Share this post


Link to post
Share on other sites
20 minut temu, Astro napisał:

Planowy odstrzał? Jestem raczej przeciw... ;)
(w pomiar prawidłowego rozstawu oczu, prawidłowy ich kolor itp. raczej nie idźmy; było to już po obu stronach oceanu i do niczego dobrego nie prowadzi; podobnie sądzę o "planowaniu" genomu dzieci)

Nie chodzi o eugenikę, ale o rozwój moralny, więc wszelkie patologie stojące temu na drodze trzeba potępiać, a nie panegiryzować (jak nihilo amatorskie myślistwo).

Edited by 3grosze

Share this post


Link to post
Share on other sites
10 minut temu, 3grosze napisał:

wszelkie patologie stojące temu na drodze trzeba potępiać

No pewnie trzeba... Tylko podstawowy warunek, to prawidłowe rozpoznanie tych patologii. Z moich życiowych obserwacji wynika, że mało gdzie tyle patologii się znajdzie niż wśród bardziej lub mniej zawodowych moralistów.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

  • Similar Content

    • By KopalniaWiedzy.pl
      Jak borsuki reagują na obecność wilków? Z badań na terenie Puszczy Białowieskiej wynika, że na terenach, gdzie często pojawiają się wilki, borsuki rzadziej korzystają z nor. Za to obecność ludzi niemal w ogóle nie robi na nich wrażenia.
      Jak obecność wilków w lesie wpływa na sposób wykorzystywania przestrzeni przez borsuki? Aby to sprawdzić, naukowcy z Instytutu Biologii Ssaków PAN w Białowieży za pomocą fotopułapek przez dwa miesiące monitorowali 17 borsuczych nor, położonych w różnych miejscach Puszczy Białowieskiej. Były one bardziej lub mniej narażone na obecność wilków, a także ludzi. Badaczy interesowało, jak często borsuki korzystały z nor. Sprawdzali też, jak często korzystali z nich inni drapieżni lokatorzy, np. lisy czy jenoty (co - jak niektórzy podejrzewali - pozwala im ukryć się przed większymi drapieżnikami).
      Dzięki analizie zdjęć i filmów okazało się, że wobec dwóch rodzajów potencjalnego zagrożenia - ze strony wilka i ludzi - borsuki reagują odmienne.
      Stwierdziliśmy, że na terenach, gdzie często pojawiają się wilki (w centralnych częściach ich terytoriów), borsuki rzadziej korzystają z nor. To pozwala sądzić, że unikają one najbardziej ryzykownych fragmentów krajobrazu - mówi jeden z autorów publikacji w Journal of Zoology, dr hab. Dries Kuijper z IBS PAN.
      Zjawisko to jest dość wyraźne. Biolodzy stwierdzili, że im częściej na danym terenie pojawiają się wilki, tym rzadziej można tam spotkać borsuka. Jamy na obszarach największego ryzyka były wykorzystywane przez borsuki aż o 60 proc. rzadziej niż podobne nory na obszarach najniższego ryzyka.
      Jeśli chodzi o osobniki młode, to ich obecność stwierdzano tylko i wyłącznie w norach na tych obszarach, które są rzadko odwiedzane przez wilki.
      Ale właściwie dlaczego borsuki miałyby unikać wilków? Owszem, borsuki nie są gatunkiem kojarzonym jako wilczy łup. Ale nieraz podczas badań diety wilków w ich odchodach stwierdzono szczątki borsuków. I niezależnie od tego zdarzały się obserwacje wilków polujących właśnie na borsuki - zauważa pierwszy autor publikacji, Tom Diserens z IBS PAN i Uniwersytetu Warszawskiego.
      Jak zauważa, powód takiej relacji między gatunkami może być dwojaki. Po pierwsze, wilki mogą polować na borsuki podczas przypadkowych spotkań w lesie - "jak już się trafią", traktując ich mięso jako dodatkowe źródło pokarmu. Po drugie, wilki mogą przepędzać borsuki z zajmowanych przez siebie terenów, traktując borsuka jako zagrożenie dla szczeniąt. Może on też konkurować z wilkami o pokarm, na przykład korzystając z niedojedzonej padliny.
      Podsumowując: tak, borsuki bywają ofiarami wilków, choć zapewne rzadko. Ale nawet jeśli wilk rzadko poluje na jakiś gatunek - to i tak wystarczy, by w zachowaniu tegoż gatunku wywołać zmiany (jak np. unikanie przez borsuka obszarów najbardziej intensywnie wykorzystywanych przez wilki). A gatunek-ofiara zawsze chce zminimalizować ryzyko spotkania wilka i padnięcia jego ofiarą - mówi Tom Diserens.
      Zastrzega jednak, że takie wyjaśnienia to założenia, sformułowane na podstawie wiedzy o relacjach wilków z innymi gatunkami, np. lisami.
      Dries Kuijper podkreśla, że dotychczas nikt nie badał takich konsekwencji obecności wilków w Puszczy Białowieskiej. Wilki mogą w ten sam sposób (poprzez samą swoją obecność) zmieniać zachowanie mniejszych gatunków drapieżnych. W większości pozostałych terenów, gdzie badano borsuki (głównie w Wielkiej Brytanii), często najważniejszym czynnikiem ryzyka okazywał się człowiek. W Puszczy Białowieskiej konsekwencje obecności wilków wydają się jednak o wiele ważniejsze niż ewentualny fakt niepokojenia borsuków przez ludzi - mówi.
      Wyniki te oznaczają - piszą autorzy pracy - że w ekosystemach o bardziej naturalnym charakterze (gdzie człowiek wywiera stosunkowo mały wpływ, jak właśnie w Puszczy Białowieskiej) duże drapieżniki mogą wpływać na zachowanie borsuków silniej, niż czynią to ludzie.

      « powrót do artykułu
    • By KopalniaWiedzy.pl
      Fryderyk Chopin pisał w sposób zróżnicowany. Na kopertach zawsze kaligraficznie, do rodziny zwykle dużo mniej czytelnie, zdecydowanie drobniejszym pismem. Często robił dopiski na marginesach, nie podpisywał się pełnym imieniem i nazwiskiem. Jak zmieniał się charakter pisma kompozytora w czasie jego życia?
      Zakończono kryminalistyczne badania rękopisów Fryderyka Chopina ze zbiorów Muzeum F. Chopina w Warszawie. W projekcie brali udział eksperci Katedry Kryminalistyki Uniwersytetu Warszawskiego (UW), Polskiego Towarzystwa Kryminalistycznego (PTK) oraz samego Muzeum. Naukowcy badali, jak w trakcie życia kompozytora zmieniał się grafizm, czyli charakter jego pisma i jakie czynniki mogły mieć na to wpływ.
      Wzorzec graficzny
      Do tej pory nie prowadzono tak zaawansowanych badań pismoznawczych nad rękopisami kompozytora. Prawdopodobnie jest to największa na świecie kolekcja rękopisów Fryderyka Chopina, które pierwszy raz zostały zbadane w sposób kryminalistyczny. Przebadano wszystkie 143 dokumenty ze zbiorów warszawskiego Muzeum. Łącznie to 349 stron listów, notatek czy zapisków z kalendarzyków. Głównie listy do znajomych i rodziny, dedykacje muzyczne, ale również oficjalna korespondencja.
      Dzięki badaniom ekspertów kryminalistyki z UW, PTK i Muzeum powstały wzorce graficzne pisma ręcznego Fryderyka Chopina. Wcześniej ustalenie autentyczności dokumentów związanych z kompozytorem było trudne, ponieważ nie istniał katalog cech i właściwości graficznych charakterystycznych dla pisma F. Chopina.
      Profilowanie w kryminalistyce polega na opisaniu cech osoby poszukiwanej, np. potencjalnego sprawcy przestępstwa. My też przyjęliśmy takie założenie. Próbowaliśmy stworzyć coś w rodzaju profilu pisma ręcznego Fryderyka Chopina. Dowiedzieć się, czym się ono charakteryzuje. Wykonaliśmy badania dotyczące budowy liter czy sposobu ich wiązania, a także analizę sposobu kreślenia przez kompozytora własnych podpisów – mówi prof. Tadeusz Tomaszewski z Katedry Kryminalistyki UW, kierownik projektu.
      Jak pisał Chopin?
      Na obraz pisma, dynamikę pisania czy też inne właściwości pisma, np. konstrukcję liter, mógł mieć wpływ m.in. wiek, stan psychofizyczny, język, w jakim pisał kompozytor (pisał po polsku i po francusku) albo rodzaj rękopisu (list czy notatka). Istotny był też adresat. Czy Chopin pisał dla siebie, czy była to oficjalna korespondencja albo listy przeznaczone dla osób zaprzyjaźnionych lub rodziny – dodaje prof. Tomaszewski.
      Eksperci sprawdzali obraz pisma i cechy konstrukcyjne poszczególnych liter. Początkowo Chopin pisał tak, jak go nauczono. Korzystał z dostępnych wtedy wzorców kaligraficznych. Z badań kryminalistycznych wynika, że z biegiem lat w piśmie kompozytora następowały uproszczenia konstrukcji liter (choć sama budowa znaków graficznych co do zasady nie ulegała zmianie), w tym szczególnie widoczny jest zanik elementów ozdobnych i tzw. adiustacji początkowych i końcowych w majuskułach. W przypadku podpisów widać odchodzenie od podpisów rozwiniętych i czytelnych oraz częste stosowanie podpisów skróconych czy nawet nieczytelnych paraf – mówi prof. Tadeusz Tomaszewski. Podpis Chopina przybierał różne formy, czasem kompozytor stawiał same inicjały, czasem pisał jedynie nazwisko, a w korespondencji do przyjaciół podpisywał się np. "Twój stary" (w domyśle Twój stary przyjaciel). Ciekawe jest również to, że na żadnym z badanych dokumentów kompozytor nie podpisał się pełnym imieniem i nazwiskiem.
      Podejrzany dokument
      Biegli pismoznawcy posługują się zwykle lupą i mikroskopem, przeprowadzają badania optyczne i fizykooptyczne. Do oceny nietypowych dokumentów lub właściwości związanych z podłożem bądź środkiem kryjącym (tutaj był to inkaust lub ołówek) potrzebują jednak bardziej zaawansowanego sprzętu. Podczas badań technicznych, dzięki którym można było ustalić, czy dokumenty są kopiami, czy zawierają jakieś retusze, oznaki usuwania lub nadpisywania, znaleziono jeden materiał zawierający dziwne ślady.
      Żeby go zbadać, przetransportowaliśmy do Muzeum specjalistyczny sprzęt kryminalistyczny (m.in. najwyższej klasy urządzenie zwane wideospektrokomparatorem), gdyż ze względów bezpieczeństwa i ochrony samych dokumentów nie można było takich badań przeprowadzić w laboratorium. Wspomniany "podejrzany" dokument zawierał cechy dziwne, wyskrobanie pewnych elementów, powielenie linii czy ich retusz. Wskazuje to na wysokie prawdopodobieństwo dokonywania poprawek pierwotnego zapisu i podpisu przez inną osobę niż sam kompozytor – wyjaśnia profesor.
      Być może w przyszłości możliwe będzie kontynuowanie badań nad tym rękopisem za pomocą zaawansowanej aparatury naukowej, która znajduje się w Centrum Nauk Biologiczno-Chemicznych UW. Chcielibyśmy również, przy pomocy Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina i za jego zgodą, wydać publikację naukową dotyczącą przeprowadzonych badań – zapowiada kierownik projektu.

      « powrót do artykułu
    • By KopalniaWiedzy.pl
      Badanie RTG brzucha jest jednym ze standardowych badań obrazowych. Pomimo rozwoju technik obrazowania, szczególnie ultrasonografii, zastosowanie badania RTG brzucha jest ograniczone, ale jest relatywnie często stosowanym narzędziem diagnostycznym o nieocenionej wartości. Wykonywanie zdjęć rentgenowskich jamy brzusznej wiąże się z koniecznością narażenia na promieniowanie jonizujące. Dawka pojedynczego badania nie jest jednak duża ani zagrażająca życiu czy zdrowiu.
      Ochrona przeciw promieniom jonizującym
      Badanie RTG wykorzystuje fizyczne zjawisko emisji wysokoenergetycznych fal elektromagnetycznych przez elektrody aparatu rentgenowskiego. Przy pomocy przechodzących przez ciało promieni jonizujących możliwe jest uwidocznienie wewnętrznych struktur brzucha.
      Limity przyjętego w trakcie procedur medycznych promieniowania rentgenowskiego są ściśle określone prawnie w rozporządzeniu Rady Ministrów z 2005 r. Warto zaznaczyć, że dawki przyjętego promieniowania ulegają kumulacji. Komórki posiadają mechanizmy ochronne przeciw promieniowaniom. Każda komórka jest w stanie do pewnego stopnia naprawić uszkodzone nici DNA. Po skumulowaniu się dużej dawki energii komórki tracą jednak możliwości kompensowania nawarstwiających się, wywoływanych przez promieniowanie, uszkodzeń.
      Promieniowanie jonizujące oddziałujące na organizmy określane jest za pomocą jednostki milisiwert (mSv). 1 siwert jest równy 1 dżulowi energii przyjętemu przez kilogram masy ciała. Promieniowanie jonizujące jest wszechobecne. Przyjmuje się, że uśrednione promieniowanie tła, dawka promieniowania przyjęta w Polsce, wynosi ok. 3 mSv. Dawka ta rośnie na wyższych wysokościach oraz w niektórych rejonach geograficznych, a wynika przede wszystkim z naturalnie występującego radu.
      Badanie RTG brzucha wiąże się z jednorazową dawką promieniowania o wartości ok. 1,2 mSv. Oznacza to, że promieniowanie przyjęte w trakcie wykonywania zdjęcia równe jest promieniowaniu przyjmowanego przez 5 miesięcy podczas zwykłego życia. Dawka ta może wydawać się duża, jest jednak nieporównywalnie niższa niż roczna dawka przyjęta za bezpieczną. Dla ogółu populacji dawka graniczna ustalona jest na poziomie 50 mSv. Oznacza to, że wykonanie nawet 40 zdjęć jamy brzusznej w ciągu roku nie przynosi żadnych negatywnych konsekwencji dla zdrowia.
      Minimalizowanie ryzyka
      Minimalizowanie ryzyka związane jest przede wszystkim z racjonalnym użyciem narzędzia diagnostycznego, jakim jest zdjęcie RTG brzucha. Obecnie wskazaniem do wykonania badania są:
      •    podejrzenie perforacji przewodu pokarmowego,
      •    podejrzenie niedrożności przewodu pokarmowego,
      •    urografia (badanie układu moczowego).
      W wymienionych przypadkach korzyść z wykonania badania znacznie przewyższa ryzyko związane z badaniem.
      Mimo że nie ma odgórnie ustalonego postępowania przed badaniem, warto powstrzymać się od jedzenia kilka godzin przed nim oraz przyjąć leki rozbijające pęcherze powietrza w jelitach. Bąble powietrza mogą przysłaniać struktury jamy brzusznej, dlatego stosowane są preparaty rozpuszczające pęcherze powietrza takie jak np. Espumisan. Należy pamiętać, że wykonywanie badania w ciąży jest zabronione

      « powrót do artykułu
    • By KopalniaWiedzy.pl
      Mieszkańcy Europy żyjący w epoce lodowcowej – ok. 30 tys. lat temu – jadali mięso wilków. Dowody takiej praktyki odkryli w Czechach polscy archeozoolodzy. Do tej pory dominował pogląd, że m.in. ze względu na smak mięsa, z drapieżników tych pozyskiwano głównie skóry.
      Nowych ustaleń na temat znaczenia wilków w życiu paleolitycznych łowców dokonano dzięki badaniom, prowadzonym już od kilku lat w Pavlovie i w Dolnych Vestonicach (niedaleko Brna w Czechach). Około 30 tys. lat temu w tej okolicy istniały jedne z pierwszych znanych na świecie „wsi” – zasiedlanych przez wiele sezonów, sąsiadujących skupisk szałasów.
      Podczas wykopalisk na tym terenie czescy archeolodzy odkryli tysiące zabytków krzemiennych, liczne narzędzia oraz ozdoby wykonane między innymi z kości renifera, zębów lisa polarnego oraz mamucich ciosów, a także kilkadziesiąt tysięcy innych fragmentów kości zwierzęcych, które były porozrzucane wśród pozostałości szałasów.
      Do tej pory wśród naukowców panowało przekonanie, że wilki i inne drapieżniki były celem polowań przede wszystkim ze względu na skóry – a już na pewno nie po to, by pozyskać z nich mięso. Tymczasem w czasie badań ich kości natknęliśmy się na kilkadziesiąt okazów, na których widoczne są wyraźne ślady cięcia. Część pozostawili paleolityczni łowcy podczas zdejmowania skór, ale są też takie, które można wiązać tylko z podziałem tuszy, czyli dzieleniem jej na mniejsze porcje – mówi PAP dr hab. Piotr Wojtal z Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN w Krakowie. Badania prowadził wspólnie z dr. hab. Jarosławem Wilczyńskim. Wojtal dodaje, że na kościach są również ślady filetowania, czyli oddzielania mięsa od kości przed spożyciem.
      Zaskakująco liczne na stanowiskach morawskich były również szczątki innych drapieżników. Oprócz wilków naukowcy opisali też kości upolowanych rosomaków, lisów polarnych i lisów rudych. Mniej więcej połowę szczątków stanowiły jednak kości roślinożerców, głównie zajęcy i reniferów.
      Z reguły najczęściej w obrębie osad ludzkich z tego okresu dominują kości zwierząt roślinożernych, bo te były zapewne chętniej spożywane – dodaje Wojtal. Wydaje się jednak zrozumiałe, że w przypadku upolowania wilka porzucenie mięsa było sporą stratą, zwłaszcza w okresach mniejszej dostępności pożywienia. Dlatego, jak się wydaje, wszystkie elementy ciała drapieżników wykorzystywano w sposób maksymalny – podkreśla.
      Na stanowisku w Pavlovie oprócz szczątków małych i średnich zwierząt drapieżnych znaleziono również kości i zęby największych drapieżników plejstoceńskiej stepotundry – lwa jaskiniowego oraz niedźwiedzi (jaskiniowego i brunatnego).
      Choć szczątki lwów i niedźwiedzi nie są zbyt liczne, również na nich znaleziono ślady potwierdzające, że ówcześni łowcy wykorzystywali maksymalnie tusze zabitych mięsożerców. Podobnie jak w przypadku wilków, rosomaków i lisów ślady cięcia także na kościach lwów i niedźwiedzi wskazują, że powstały one podczas zdejmowania skór i porcjowania tuszy – wskazuje naukowiec. Mięso tych dużych drapieżników było więc również zjadane przez paleolitycznych łowców – uważa.
      Pavlov nie jest wyjątkowe pod tym względem. Naukowcy ustalili w czasie kwerendy bibliotecznej, że niezbyt liczne szczątki niedźwiedzi i lwów jaskiniowych są znajdywane na wielu stanowiskach z tego okresu.
      Pokazuje to, że polowania na te duże i bardzo niebezpieczne zwierzęta były nieprzypadkowe a dokonywane celowo i z rozmysłem – uważa Wojtal.
      Zdaniem naukowca dla górnoplaeolitycznych myśliwych lew jaskiniowy z pewnością był najbardziej imponującym drapieżnikiem, bo powszechnie przedstawiano go w sztuce już 40 tysięcy lat temu. Wojtal przypomina, że w Pavlovie znaleziono jedną z najbardziej wyjątkowych figurek tego zwierzęcia.
      Jest to duża rzeźba lwa, przedstawiająca zwierzę przygotowujące się do skoku. Paleolityczny artysta przedstawił nawet napięte do skoku mięśnie zwierzęcia – opisuje. Podczas wykopalisk na tym stanowisku znaleziono również kilka miniaturowych głów lwów wykonanych z wypalonej gliny. Również figurki niedźwiedzi zostały odkryte w Pavlovie i leżącym nieopodal stanowisku Dolni Vestonice.
      Jednak jego znaczenie dla myśliwych było prawdopodobnie mniejsze, ponieważ figurki tego drapieżnika nie są tak liczne jak lwa jaskiniowego – uważa.
      Najnowsze wyniki badań szczątków drapieżników z graweckich stanowisk Europy Środkowej ukazały się w Journal of Anthropological Archaeology. Współautorami artykułu są Jiří Svoboda z czeskiej Akademii Nauk i Uniwersytetu Masaryka oraz Martina Roblíčková z Muzeum Ziemi Morawskiej w Brnie

      « powrót do artykułu
    • By KopalniaWiedzy.pl
      Ludzie zamieszkujący południe Polski w neolicie byli blisko spokrewnieni z populacją z okresu epoki brązu. Doktor Anna Juras wraz z zespołem z Uniwersytetu Adama Mickiewicza przeprowadziła analizy genetyczne 150 kości 80 osób żyjących w epoce brązu.
      Badani zmarli byli przedstawicielami kultur mierzanowickiej, strzyżowskiej oraz trzcinieckiej. Naukowcy skupili się na genomie mitochondrialnym, dziedziczonym po matce.
      Jak czytamy na łamach American Journal of Physical Anthropology, wyniki analizy genetycznej wykazały bliskie pokrewieństwo po linii matki społeczności kultury mierzanowickiej i trzcinieckiej ze społecznościami kultury ceramiki sznurowej. Bardziej odległa od nich społeczność kultury strzyżowskiej wykazywała bliższe podobieństwo genetyczne do populacji stepu powiązanej z wcześniejszymi kulturami grobów jamowych i kultury grobów katakumbowych oraz z późniejszymi Scytami.
      Autorzy pracy zauważają, że istnieje ciągłość genetyczna pomiędzy kulturą sznurową późnego neolitu a kulturami mierzanowicką i trzciniecką reprezentującymi kultury brązu. Ponadto pod koniec III tysiąclecia przed Chrystusem ludy stepu mogły wnieść swój wkład w rozwój kultury strzyżowskiej.
      Jak już wiemy z poprzednich badań, tereny dzisiejszej zachodniej Polski we wczesnej epoce brązu zostały zasiedlone przez przedstawicieli kultury unietyckiej, a południowo-wschodnie tereny kraju zamieszkali najpierw przedstawiciele kultury mierzanowickiej, a po nich pojawili się ludzie reprezentujący kulturę strzyżowską, którzy zamieszkali niewielki region w południowo-wschodniej Polsce i zachodniej Ukrainie. Kultury strzyżowska i mierzanowicka rozwijały się niemal równocześnie do mniej więcej 1600 roku przed naszą erą. Później ustąpiły one kulturze trzcinieckiej, która przetrwała do około 1100 roku przed Chrystusem.
      EDIT: w poprzedniej wersji umieściliśmy nieuprawniony wniosek o ciągłości genetycznej od neolitu po czasy współczesne. Chodziło o ciągłość genetyczną neolit-epoka brązu

      « powrót do artykułu
×
×
  • Create New...