Jump to content
Forum Kopalni Wiedzy
KopalniaWiedzy.pl

Sieci neuronowe 100 milionów razy szybsze od algorytmu Brutus

Recommended Posts

Problem trzech ciał, czyli ruchu trzech ciał oddziałujących na siebie przez grawitację, stanowi poważne wyzwanie obliczeniowe od czasu sformułowania go przez Newtona. Obecnie, dzięki komputerom. możemy poznać dokładne rozwiązanie problemu, jednak nawet nowoczesnym maszynom obliczenia zajmują całe tygodnie, a nawet miesiące.

Grupa naukowców z Uniwersytetów w Lejdzie, Aveiro, Edynburgu i Cambridge zaprzęgła do obliczeń sztuczną inteligencję. Okazało się, że sieci neuronowe radzą sobie z obliczeniami nawet 100 milionów razy szybciej niż najbardziej zaawansowany obecnie algorytm Brutus. Jak mówi Chris Foley z University of Cambridge, to pokazuje, że sieci neuronowe mogą zostać wykorzystane do badania zachowania gromad gwiazd i lepszego poznania wszechświata.

Jak czytamy w opublikowanym w arXiv artykule pod tytułem „Newton vs the machine: solving the chaotic three-body problem using deep neural networks [PDF]”, równania takie odgrywają główną rolę w rozwiązaniu wielu klasycznych problemów fizyki. Na przykład wyjaśniają one dynamiczną ewolucję gromad kulistych i jąder galaktycznych, które są uważane za miejsca powstawania układów podwójnych czarnych dziur, które w końcu łączą się, wytwarzając fale grawitacyjne. Los tych systemów zależy od interakcji trzech ciał, układów podwójnych czarnych dziur i pojedynczej czarnej dziury. Interakcje pomiędzy nimi zachodzą zwykle w ściśle określonym przedziale czasu i, biorąc pod uwagę silne interakcje pomiędzy tymi trzema ciałami, można zignorować wpływ innych ciał, co oznacza, że interakcje pomiędzy trzema ciałami można obliczać w izolacji od innych interakcji.

Foley zauważa, że jeśli potwierdzi się, że sieć neuronowa pozwala na dokonanie precyzyjnych obliczeń w bardo krótkim czasie, to będziemy mogli myśleć o odpowiedziach na znacznie głębsze pytania, jak np. te o powstawanie fal grawitacyjnych.

Jako, że sieci neuronowe wymagają odpowiedniego treningu przed zaprzęgnięciem ich do pracy Foley i jego koledzy – Philip G. Breen, Tjarda Boekholt i Simon Portegies Zwart – przygotowali za pomocą Brutusa 9900 uproszczonych scenariuszy dotyczących problemu trzech ciał. One posłużyły do treningu. Następnie przetestowali swoją sieć neuronową dając jej do rozwiązania 5000 kolejnych problemów tego typu, z którymi wcześniej się nie zetknęła. Okazało się, że wykonane przez nią obliczenia dały bardzo podobne wyniki, jak te, które uzyskano z Brutusa. O ile jednak Brutus potrzebował na rozwiązanie każdego z tych 5000 problemów około 2 minut, sieć neuronowa radziła sobie z nimi w ułamku sekundy.

Christopher Foley wyjaśnia, że Brutus i podobne mu algorytmy są znacznie wolniejsze od SI, gdyż prowadzą obliczenia dla każdego niewielkiego przesunięcia się każdego z ciał w układzie. Tymczasem sztuczna inteligencja przygląda się ruchowi i poszukuje wzorców, które pozwolą na przewidzenie przyszłego zachowania ciał.

Uczony zauważa, że problemem może być skalowanie możliwości sieci neuronowej. Musi ona bowiem się uczyć na istniejącym zestawie danych. Teraz była trenowana na uproszczonych scenariuszach. Jeśli jednak będzie potrzeba nauczenia jej radzenia sobie z bardziej złożonymi scenariuszami, czy z układami czterech lub nawet pięciu ciał, konieczne będzie wcześniejsze przygotowanie scenariuszy treningowych. A te trzeba będzie wykonać za pomocą powolnego Brutusa. Tu właśnie dochodzimy do momentu, gdy z jednej strony możemy trenować fantastycznie pracującą sieć neuronową, a z drugiej potrzebujemy danych treningowych. To wąskie gardło, stwierdza Foley. Sposobem na poradzenie sobie z tym problemem byłoby stworzenie całego zestawu danych uzyskanych za pomocą takich programów jak Brutus. To jednak oznacza, że najpierw musiałyby powstać standardowe protokoły, dzięki którym dane uzyskane od różnych programów będą spełniały te same wymagania i zostaną zapisane w tych samych formatach.

Innym problemem jest fakt, że sieć neuronowa może zostać uruchomiona na określony czas. Nie sposób jednak przewidzieć, jak długo potrwają konkretne obliczenia zatem sieć może przestać działać zanim dostarczy wyników. Foley przewiduje powstawanie hybryd, w których część pracy wykonają programy takie jak Brutus, a sieci neuronowe zajmą się przetwarzaniem tylko najbardziej wymagających obliczeń. Za każdym razem gdy podczas obliczeń Brutus się zatnie, może włączać się sieć neuronowa i popchnie obliczenia do przodu, a gdy Brutus znowu będzie gotów do pracy, podejmie ją na nowo.


« powrót do artykułu

Share this post


Link to post
Share on other sites

Trochę OT, ale, czy wiecie może, jakie są możliwości, żeby zapoznać się samodzielnie z sieciami neuronowymi czy ML w domu? Tzn. od czego można w miarę szybko i sprawnie zacząć, np. (tak sobie wyobrażam) ściągnąć z internetu jakiś darmowy framework czy tp., napisać jakiś prosty program w Pythonie, który coś ciekawego robi? Można przyjąć, że mam podstawy teoretyczne - dawno temu mieliśmy na studiach dość obszerny kurs - bez praktycznego programowania - ale wzory itp. pewnie sobie przypomnę w miarę szybko "w boju" :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 godziny temu, darekp napisał:

od czego można w miarę szybko i sprawnie zacząć, np. (tak sobie wyobrażam) ściągnąć z internetu jakiś darmowy framework czy tp., napisać jakiś prosty program w Pythonie, który coś ciekawego robi?

Biblioteki Tensorflow i Keras dla Pythona są przygotowane stricte do Deep learningu i uczenia maszynowego ;)

Edited by wilk
Nie ma potrzeby cytować całości wypowiedzi. Prawda, że teraz jest znacznie czytelniej i mniej bałaganu na forum i głównej?

Share this post


Link to post
Share on other sites
4 godziny temu, darekp napisał:

ale wzory itp. pewnie sobie przypomnę w miarę szybko "w boju"

Nic nie trzeba nawet znać do prostych zastosowań, jak wspomniał przedmówca, tensorflow/keras przykładów jest mnóstwo.

Można wejść tak wysokopoziomowo, że praktycznie tylko wystarczy znormalizować wejście ustalić ilość warstw (są jeszcze typy) i jazda.

Jakiś czas temu był artykuł podobny do tego, co wyżej też jakieś "kosmiczne obliczenia"  i dali link do githuba do kodu i okazuje się, że całą sieć była tak "skomplikowana" jak dowolne przykłady użycia sieci dla studentów/początkujących.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nie jestem żadnym fizykiem, ale z tego, co zrozumiałem, to sieć neuronowa może być kompatybilna z tym Brutusem, który w przeciwieństwie do tego pierwszego może obliczać różne rozwiązania bez wzorowania się na dostarczanych fizycznie widocznych danych. Ogólnie pewnie Newton byłby dumny :D Oglądałem kiedyś serial rozkminiaczowy na temat m.in fal grawitacyjnych tworzących się w pewnej szkole z czarną dziurą w centrum budynku, taka fajna produkcja dla młodzieży. Szczerze bardzo zachęcała do uczenia się tego, co wtedy uważałem za zbędne. Polecam "dziwne przypadki w Blake Hose-High". Tam będzie dużo o grawitacji, kombinowaniu co by było, gdyby pewne prawa fizyki przestały funkcjonować itd. Może wtedy jeszcze przy okazji wpadniecie na coś nowego i pochwalicie się tym tutaj. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Problem nie trzech ale miliardów ciał poruszających się w "polu grawitacyjnym" Natura rozwiązuje on-line!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Kiedyś stworzymy komputer, który zasymuluje cały wszechświat, a istoty, ktore tam powstaną będą go nazywały Natura

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

  • Similar Content

    • By KopalniaWiedzy.pl
      Południowokoreański mistrz Go Lee Sedol, który zdobył ogólnoświatowy rozgłos w 2016 roku po słynnym meczu ze sztuczną inteligencją, odszedł na emeryturę. Przypomnijmy, że w 2016 roku sztuczna inteligencja o nazwie AlphaGo pokonała Lee Sedola stosunkiem 4:1. Wcześniej program rozgromił innych graczy w Go, a Sedol był jedynym, któremu udało się z nim wygrać partię.
      Sedol, który wkrótce skończy 37 lat, oświadczył, że rezygnuje z profesjonalnej kariery w Go, gdyż w związku z olbrzymimi postępami sztucznej inteligencji, nie może być czołowym graczem, nawet gdyby był najlepszym z ludzi. "Nawet gdybył był numerem jeden, to będzie ktoś, kogoś nie będę w stanie pokonać", powiedział Sedol w wywiadzie dla agencji prasowej Yonhap.
      Lee Sedol pozostaje jedynym człowiekiem, któremu udało się pokonać AlphaGo. Mistrz uważa, że wygrał dzięki błędowi w oprogramowaniu AlphaGo. Podczas meczu, który odbył się 13 marca 2016 roku grający białymi Lee wykonał nietypowy 78. ruch. Wprawił on AlphaGo w zakłopotanie i system wykonał bardzo słaby ruch 79., który niespodziewanie dał Sedolowi przewagę. Ten jej nie zmarnował i po jakimś czasie AlphaGo poddał partię.
      Specjaliści uznają ruch 78. za „błyskotliwy, boski”, jednak sam Sedol twierdzi, że wygrał partię, gdyż AlphaGo nie potrafił prawidłowo zareagować na jego nietypowe zagrania. Mój ruch 78. nie był zagraniem, na który należało reagować bezpośrednio. Takie błędy zdarzają się w programie Fine Art (to chiński program komputerowy do gry w Go). Fine Art jest trudny do pokonania, nawet jeśli ma handicap 2 kamieni. Jeśli jednak przegrywa, to w bardzo dziwaczny sposób. To błąd w oprogramowaniu, wyjaśnia Sedol.
      Mistrz przyznaje, że był sfrustrowany po pierwszych trzech przegranych partiach. Rzadko czytam w internecie informacje na swój temat. Byłem jednak ciekaw, jak bardzo źle ludzie mówią o mnie po tym, jak przegrałem trzy pierwsze partie. Z zaskoczeniem zauważyłem, że niewiele osób mnie krytykowało. Szczerze mówiąc, już przed rozpoczęciem meczu czułem, że mogę przegrać. Ludzie z DeepMind Technologies byli od samego początku bardzo pewni swego, przyznaje.
      Co ciekawe, jeszcze w grudniu Lee planuje zmierzyć się z kolejnym systemem sztucznej inteligencji grającym w Go. Program HanDol, opracowany w 2018 roku przez firmę NHN Entertainment Corp. już wygrał z 5 czołowymi graczami z Korei Południowej.
      Nadchodzący mecz Lee Sedol rozpocznie z przewagą dwóch kamieni, które zostaną ustawione na planszy przed rozpoczęciem gry. Kolejne handikapy będą ustalane w zależności od wyniku pierwszej partii. Sądzę, że nawet z przewagą dwóch kamieni przegram z HanDolem. Ostatnio nie czytuję informacji ze świata Go. Chcę w spokoju przygotować się go rozgrywki i zrobię co w mojej mocy, stwierdza Sedol.

      « powrót do artykułu
    • By KopalniaWiedzy.pl
      Nowy bot wyposażony w sztuczną inteligencję wygrywa z ludźmi w grze, w której role i motywacje poszczególnych graczy są trzymane w tajemnicy, należy więc się ich domyślić.
      Słyszeliśmy już o wielu systemach sztucznej inteligencji, które są w stanie pokonać ludzi. Komputery od dawna radzą sobie z nami w szachach, przed trzema laty program AlphaGo pokonał profesjonalnych graczy w go, a niedawno informowaliśmy o oprogramowaniu, które wygrywa z ludźmi w wieloosobowym pokerze. Są również algorytmy biorące udział w rozgrywkach zespół kontra zespół. Jednak we wszystkich wspomnianych rodzajach gier od początku wiadomo, kto jest przeciwnikiem, a kto sojusznikiem.
      W przyszłym miesiącu podczas Conference on Neutral Information Processing Systems naukowcy z MIT zaprezentują DeepRole, pierwszego wygrywającego wieloosobowe gry, w których początkowo nie wiadomo, kto jest przeciwnikiem, a kto sojusznikiem. System wyposażono w mechanizmy, które na podstawie częściowych danych obserwacyjnych pozwalają ocenić, jaką rolę odgrywają poszczególni gracze. Następnie program gra tak, by jego drużyna odniosła zwycięstwo.
      DeepRole zmierzył się z ludźmi w online'owej wersji gry „The Resistance: Avalon”. To rozgrywka pomiędzy dwoma grupami: członkami ruchu oporu i rządowymi szpiegami. Gracze muszą domyślić się, kto do jakiej drużyny należy, a jednocześnie starać się ukryć swoje rolę przed innymi. DeepRole rozegrał ponad 4000 rund i bezsprzecznie wykazał swoją wyższość nad ludzkimi graczami. Jeśli zastąpisz człowieka botem, to twój zespół będzie częściej wygrywał. Boty są lepszymi partnerami, mówi główny autor algorytmu, Jack Serrino.
      Prace nad DeepRole to część większego projektu, w ramach którego modelowany jest sposób podejmowania decyzji przez ludzi. Ma to pomóc w stworzeniu robotów, które lepiej będą rozumiały ludzi i z nimi współpracowały.
      Ludzie uczą się i współpracują z innymi. To pozwala nam osiągać cele, których nie możemy osiągnąć w pojedynkę. Gry takie jak „Avalon” dobrze oddają dynamikę codziennych ludzkich interakcji. Niezależnie od tego, czy jesteśmy pierwszy dzień w przedszkolu czy w nowej pracy, określamy, kto jest z nami i z kim będziemy współpracowali, mówi inny z autorów, Max Kleiman-Weiner.
      DeepRole wykorzystuje algorytm o nazwie „counterfactual regret minimization” (CFR), którego uczy się wielokrotnie grając przeciwko samemu sobie. W każdym momencie rozgrywki CFR tworzy drzewo decyzyjne, opisujące potencjalne ruchy każdego z graczy. Na jego podstawie algorytm uczy się, które działania zwiększają, a które zmniejszają szanse na wygraną. W końcu opracowuje optymalną strategię, która w najgorszym przypadku pozwala mu zremisować.
      CFR dobrze sprawdza się w takich grach jak poker, gdzie działania każdego z graczy są widoczne. Jednak w „The Resistance” nie zawsze wiemy, kto jaką rolę odgrywa i jaką decyzję podejmuje. Dlatego też bot musi brać pod uwagę większą liczbę możliwości podczas tworzenia drzewa decyzyjnego dla każdego graczy. Gdy w czasie rozgrywki gracz podejmie wystarczająco dużo działań niezgodnych z założonym przez DeepRole drzewem decyzyjnym, algorytm uznaje, że pomylił się co do przynależności gracza i uznaje, że ten odgrywa inną rolę. Po pewnym czasie potrafi z dużym prawdopodobieństwem określić rolę każdego z graczy i dostosować do tego swoje zachowanie, by zwiększyć szanse swojej drużyny. Na przykład jeśli misja dwuosobowa się nie uda, inni gracze wiedzą, że jeden z jej uczestników jest szpiegiem. Wówczas bot, gdy przyjdzie jego kolej na podjęcie decyzji, najprawdopodobniej nie zaproponuje tych osób do kolejnej misji, obawiając się, że jedna z nich będzie jej szkodziła, wyjaśniają twórcy programu.
      Co interesujące, bot jest w stanie pokonać ludzi nawet się z nimi nie komunikując. Komunikacja pomiędzy graczami to ważny element rozgrywki, a w online'owej wersji „Avalona” zaimplementowano czat umożliwiający taką komunikację. DeepRole radzi sobie i bez tego. Jednak w najbliższym czasie jego twórcy chcą go wyposażyć w bardzo proste możliwości komunikacyjne, jak określenie, który z graczy jest po dobrej, a który po złej stronie. Być może w przyszłości boty wykorzystujące sztuczną inteligencję będą radziły sobie w grach, wymagających zaawansowanych umiejętności komunikacyjnych, takich jak gra „Werewolf”.
      Język to kolejna granica. Jednak tutaj trzeba pokonać wiele barier, stwierdzają autorzy bota.

      « powrót do artykułu
    • By KopalniaWiedzy.pl
      Ponad 2000 uczniów klas czwartych z 57 szkół podstawowych, ponad 370 000 rozwiązanych wygenerowanych zadań matematycznych – to efekt pierwszej edycji projektu "Matematyka – wstęp do kariery wynalazcy". Prowadzony w roku szkolnym 2018/2019 przez naukowców z Wydziału Matematyki i Nauk Informacyjnych Politechniki Warszawskiej projekt miał dwa podstawowe cele: podniesienie u uczniów kompetencji matematycznych oraz weryfikację działania nowej wersji systemu zeszyt.online.
      Zespół naukowców skupionych wokół Politechniki Warszawskiej przez ostatnie lata pracował nad opartym na sztucznej inteligencji systemem wspierającym naukę matematyki. System zeszyt.online, bo o nim mowa, to platforma, do której użytkowania wystarczy przeglądarka internetowa. Po zalogowaniu uczeń dostaje zadania, których zakres i poziom trudności na bieżąco dostosowują się do aktualnych umiejętności oraz skuteczności w rozwiązywaniu.
      Indywidualizacja nauki
      Indywidualizowanie nauczania to przyszłość, od której nie uciekniemy, jeżeli zależy nam na wysokich efektach dydaktycznych i przewadze naszej młodzieży na tle rówieśników z innych krajów.
      Nie ma sensu, aby bardzo dobry uczeń rozwiązywał wiele prostych, mechanicznych zadań – mówi Artur Jackowski, kierownik zespołu zeszyt.online. Od pewnego momentu niczego nowego się nie nauczy. Aby efektywniej wykorzystywać czas nauki, lepiej dać mu zadania, które wymagają od niego większego wysiłku intelektualnego. Z drugiej strony nie ma co dawać uczniom słabszym bardzo trudnych zadań. Zapewne na razie nie będą w stanie ich rozwiązać. Zmarnują tylko czas i nabiorą awersji do matematyki. System automatycznie indywidualizuje naukę, próbując odpowiednio dobierać zadania matematyczne.
      System od początku był projektowany z myślą o samodzielnej pracy. Dlatego uczeń od razu po rozwiązaniu zadania dostaje informację, czy zrobił je poprawnie. Jest to szczególnie przydatne, gdy uczeń jest w domu i nie może liczyć na pomoc rodzica czy też korepetytora. Badania pokazały, że dzięki takiej natychmiastowej automatycznej weryfikacji uczeń, będąc później w szkole, mniej stresuje się przy tablicy, częściej odpowiada na pytania nauczyciela i ogólnie, jest aktywniejszy na lekcji.
      Odejść od schematów, zrozumieć ucznia
      To, z czego jesteśmy najbardziej dumni, to uzyskany przez nas przełom w diagnozie przyczyn błędów i trudności z zadaniem, a następnie udzielaniem uczniowi indywidualnej pomocy – mówi o systemie kierownik zespołu. Jesteśmy tutaj pionierami na światową skalę. Znacząco zmieniamy podejście do nauczania matematyki. Klasycznie nauczyciel czy korepetytor tłumaczą uczniowi, jak powinien był rozwiązać zadanie. W konsekwencji uczy się w ten sposób schematów. Uczeń przyjmuje je do wiadomości, zapamiętuje, a później próbuje je odtworzyć. Jest to bierne podejście do nauki, które zabija kreatywność.
      System zeszyt.online, choć pomaga uczniowi dojść do prawidłowego wyniku, nigdy nie wyświetla mu gotowego rozwiązania. Zamiast tego zmusza go do samodzielnego myślenia i poszukiwań.
      System, gdy zdiagnozuje przyczynę problemu, tak dobiera następne zadania, aby uzupełnić braki w wiedzy i rozumieniu oraz ćwiczy kojarzenie faktów – wyjaśnia Artur Jackowski. Gdy uczeń jest gotowy, to wraca do oryginalnego zadania, które rozwiązuje bez pomocy człowieka. I to się sprawdza. W zeszłym roku szkolnym uczniowie biorący udział w badaniu zrobili błędnie 108 412 zadań. System poprawnie zdiagnozował i znalazł skuteczną pomoc już w co trzecim przypadku. A mówimy tu o danych statystycznych na całkiem dużej próbie badawczej. U uczniów pracujących systematycznie, uzyskujemy jeszcze lepsze wyniki. Im więcej zadań rozwiązuje dana osoba, tym mamy więcej informacji i możemy skuteczniej dopasowywać pomoc.
      Jak zostać generałem matematyki?
      Nauka wymaga od ucznia stałego wysiłku. Aby ją uatrakcyjnić i zmniejszyć odczucie wkładanej pracy, system połączony jest z mechanizmami motywującymi. Uczniowie rozwiązując zadania zbierają punkty, które przekładają się na osiągane stopnie. Każdy zaczyna od szeregowego matematyka i rozwija się w kierunku generała. Dodatkowo zdobywa specyficzne odznaczenia za szczególne osiągnięcia.
      Koniec z matematycznym koszmarem?
      Nad projektem pracują analitycy, programiści, metodycy, nauczyciele matematyki, psychologowie, osoby odpowiedzialne za wsparcie techniczne i utrzymanie infrastruktury. To silny i zgrany zespół, który umożliwia skuteczną realizację stawianych przed nim wyzwań.
      Chcielibyśmy, aby z efektów naszej pracy mogli skorzystać uczniowie z całej Polski – mówi Artur Jackowski. Marzy nam się, aby dzięki zeszyt.online matematyka przestała być postrachem wśród uczniów. Mamy rozwiązania, które umożliwiają wychodzenie ze spirali zaległości, indywidualizowanie i koordynowanie nauki, stawianie uczniom celów i dążenie do ich realizacji, przygotowywanie do sprawdzianów i odległych egzaminów połączone z zarządzaniem powtórkami.
      Wiele tych funkcjonalności jest ciągle testowana na wąskich grupach użytkowników i wymaga dodatkowych nakładów pracy, zanim zostanie szerzej udostępniona. Większe uruchomienie to także koszty związane z utrzymaniem infrastruktury i zapewnieniem wsparcia dla uczniów i nauczycieli.
      Zwracamy się do organów prowadzących szkoły – wyjaśnia Artur Jackowski. W ich placówkach już teraz możemy uruchomić nasze oprogramowanie, jeżeli będą pokrywały koszty serwerów, wdrożenia oraz współfinansowały dalszy rozwój. Poszukujemy również sponsorów – zarówno wśród firm prywatnych jak również instytucji publicznych, którym zależy na poprawie jakości edukacji i chciałyby mieć w tym swój wkład.
      System zeszyt.online zdobył wiele pozytywnych opinii od uczniów i nauczycieli, którzy korzystali z niego w pierwszej edycji projektu "Matematyka – wstęp do kariery wynalazcy".
      W tym roku szkolnym w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014–2020 przygotowano bezpłatne miejsca dla 50 dodatkowych klas IV województwa mazowieckiego, żeby dać możliwość przetestowania tego nowatorskiego rozwiązania szerszym kręgom uczniów.
      Więcej informacji o systemie: zeszyt.online

      « powrót do artykułu
    • By KopalniaWiedzy.pl
      Na University of Maryland powstał Geneva (Genetic Evasion), system sztucznej inteligencji, który uczy się omijania cenzury w sieci. Podczas testów w Chinach, Indiach i Kazachstanie Geneva opracował dziesiątki sposobów na ominięci cenzury i dotarł do informacji, których samodzielne odnalezienie było niemożliwe.
      Geneva to pierwszy krok w kierunku rozpoczęcia nowego wyścigu zbrojeń, w którym konkurowały będą systemy sztucznej inteligencji opracowane przez cenzorów i ich przeciwników, mówi profesor Dave Levin, główny autor badań. Zwycięstwo w tym wyścigu będzie oznaczało wolność słowa i swobodną komunikację dla milionów ludzi na całym świecie, którzy obecnie nie mogą z niej korzystać.
      Działanie większości systemów internetowej cenzury opiera się na monitorowaniu pakietów wysyłanych przez wyszukiwarki. Blokowane są pakiety zawierające niewłaściwe słowa lub adresy. Geneva w inny sposób dzieli pakiety, przez co systemy cenzurujące nie są w stanie rozpoznać zakazanych treści. Program jest ewoluującym algorytmem, który w każdej swojej generacji identyfikuje te strategie antycenzorskie, które najlepiej działały, wykorzystuje je do dalszej pracy i przestaje używać tych źle działających.
      Testy Genevy przeprowadzono w Chinach, gdzie użytkownik komputera z zainstalowaną Genevą był w stanie wyszukiwać informacje zawierające zakazane słowa, w Indiach, gdzie władze blokują konkretne witryny i w Kazachstanie, gdzie w czasie testów władze blokowały niektóre serwisy społecznościowe. We wszystkich przypadkach Geneva wygrała z cenzurą.
      Naukowcy z Maryland chcą udostępnić swoje dane i kod źródłowy, by inni mogli z nich korzystać i rozwijać Genevę. Jeśli Genevę możnaby zainstalować po stronie serwera i po stronie klienta, to miliony ludzi zyskałyby dostęp do informacji. W tym właśnie kierunku zmierzamy, mówi Levin.

      « powrót do artykułu
    • By KopalniaWiedzy.pl
      Sztuczna inteligencja, analityka danych, biotechnologia, robotyka, transformacja cyfrowa, budowanie zwinnej i pozytywnej kultury organizacyjnej, długowieczność, czytanie emocji, blockchain, przyszłość finansów, miast, mediów, mody i medycyny. Jak wygląda świat jutra, zostanie pokazany podczas 3. edycji konferencji Masters & Robots w dn. 8-9 października.
      To innowacyjny tygiel, ogromna dawka wiedzy na temat efektywnego wykorzystania nowych technologii oraz nowoczesnego zarządzania biznesem w wykonaniu elity wykładowców i praktyków z całego świata, sesje z mentorami i warsztaty, a także niepowtarzalna okazja do nawiązania kontaktów, które pozwolą na rozwój biznesu w skali globalnej. Głównym sponsorem wydarzenia jest międzynarodowy inwestor, lider młodego pokolenia polskich przedsiębiorców, od lat wspierający startupy - Sebastian Kulczyk.
      Masters & Robots to coroczne wydarzenie dla przedstawicieli świata biznesu, kadry zarządzającej, ekspertów, urzędników państwowych i przedstawicieli organizacji pozarządowych, inwestorów, pracowników uczelni naukowych, założycieli startupów, którzy myślą o rozwoju swojego biznesu w nadchodzącej dekadzie. To spojrzenie na światowe innowacje pokazane na przykładzie studium przypadku, które można wykorzystać w strategii własnej firmy. To spotkania, które edukują, prowokują do zadawania pytań, tworzą zupełnie nowe perspektywy i świeże spojrzenie na rozwój firmy.
      Motywem przewodnim wydarzenia jest transformacja cyfrowa i wpływ jaki wywrze na nas w ciągu kolejnych 10 lat, a także spotkania z wizjonerami budującymi rozwiązania „na jutro”.
      Bardzo dużo mówi się dziś o transformacji cyfrowej organizacji, ale jeśli chodzi o praktykę - wprowadzenie prawdziwej zmiany w firmach, zarówno na poziomie technologii jak i przede wszystkim zmiany w sposobie myślenia i funkcjonowania pracowników - to takich przykładów jest w Polsce i w regionie bardzo mało. Najważniejsze jest, żeby edukować pracowników, pokazywać im przykłady takich transformacji z całego świata, pokazywać im nowe technologie w praktyce, a zwłaszcza Sztuczną Inteligencję i wszystkie tematy związane z analizą danych. To są dziś największe wyzwania - mówi Jowita Michalska, Prezes Fundacji Digital University, organizatora imprezy, wyłącznego przedstawiciela Singularity University w Polsce. Żyjemy w świecie, w którym wiedzą buduje się przewagę konkurencyjną - warto więc w nią inwestować.
      Na uczestników wydarzenia czekają m.in.: 3 sceny: główna scena Masters & Robots, scena dla młodzieży Masters & Robots Youth oraz scena COINs – poświęcona szczególnie tematyce AI i analityce danych prowadzona przez profesorów z MIT. W trakcie konferencji odbędą się również warsztaty z zagranicznymi ekspertami, wykłady i panele dyskusyjne. Przewidziane są też kameralne spotkania z wykładowcami dla absolwentów programów Singularity University.
      Wśród tematów poruszanych podczas konferencji będą m.in. przyszłość biznesu (o tym, jak wykorzystywać nowe technologie w organizacji oraz jak prowadzić zwinną, opartą na danych inteligentną firmę), życia (o wykorzystanie najnowszych technologii w urbanistyce, modzie oraz projektowaniu przestrzeni dla pokolenia epoki cyfrowej), medycyny (nowa diagnostyka, sposoby leczenia i rozwiązania, które pozwolą na podniesienie poziomu opieki medycznej).
      Zaproszeni wykładowcy w większości przypadków po raz pierwszy odwiedzą Polskę i zaprezentują kompletnie nowe rzeczy. A będą to m.in.: Mo Gawdat, były Chief Business Officer w GoogleX, „notoryczny” przedsiębiorca i mentor wielu firm, autor książki „Solve for Happy: Engineer Your Path  to Joy” (2017), gdzie zawarł opracowany przez siebie model szczęścia; Jasna Rokegem, Speaker SXSW, założycielka Jasna Rok – pierwszego studia projektowego FashTech Lab w Belgii łączącego innowacyjną modę z najnowocześniejszymi technologiami; Michael Ventura – Speaker SXSW, CEO & Founder Sub Rosa, autor książki „Applied Empathy”, mentor wielu firm m.in. Johnson & Johnson, Pantone i Adobe; Anahita Moghaddam - założycielka Neural Beings, trenerka Global CEOs, uczennica Dalajlamy; Andrea Fronzetti Colladon - ekspert ds. analityki danych i sztucznej inteligencji, wykładowca MIT, adiunkt na Uniwersytecie w Perugii.
      Masters & Robots to także wydarzenia towarzyszące, jak np. organizowany 7 października finał międzynarodowego konkursu dla startupów SingularityU Poland GLOBAL IMPACT CHALLENGE. Jego zwycięzca, wybrany spośród finałowej 10-tki, weźmie udział w Global Startup Program – prestiżowym programie akceleracyjnym Singularity University w Dolinie Krzemowej, a także otrzyma zaproszenie do  trzeciej edycji „InCredibles” Sebastiana Kulczyka.
      Dodatkowym wydarzeniem będzie także HACKATHON, realizowany przed konferencją w dniach 5-6 października wraz z Ambasadą Izraela. Przez 48 godzin programiści z Izraela, Ukrainy i Polski będą pracować nad rozwiązaniem problemu antysemityzmu w Internecie. W trakcie Masters & Robots zostaną zaprezentowani zwycięzcy.
      Bilety na konferencję można kupić przez https://mastersandrobots.tech/tickets/
      Program wydarzenia: https://mastersandrobots.tech/schedule/
      Prelegenci: https://mastersandrobots.tech/speakers/
      Wydarzenie odbędzie się w 3 lokalizacjach:
      Multikino Złote Tarasy, ul. Złota 59, Warszawa
      Google Campus Warsaw, Plac Konesera 10, Warszawa
      The Heart, Warsaw Spire, plac Europejski 1, Warszawa
      Organizator: Fundacja Digital University www.digitaluniversity.pl
      www: https://mastersandrobots.tech/
      Wydarzenie na FB:  https://www.facebook.com/events/605070353348287/
      Informacja: kontakt@digitaluniversity.pl

      « powrót do artykułu
×
×
  • Create New...