Jump to content
Forum Kopalni Wiedzy
KopalniaWiedzy.pl

Coraz bliżej przezroczystej, sztucznej krwi

Recommended Posts

Jest przeźroczysta, ale tlen do tkanek przenosi niczym zwykła krew. Nad syntetyczną krwią - substytutem tej ludzkiej - pracują naukowcy z Politechniki Warszawskiej. W przyszłości mogłaby rozwiązać problem braku krwi w szpitalach i krótkiego terminu przechowywania organów do przeszczepów.

Z krwią - jak wiadomo - mamy dość poważny problem. Jest droga, dostępna w różnych grupach i podgrupach. Dlatego szpitale muszą przechowywać wiele różnych rodzajów grup krwi. Poza tym, kiedy przetaczamy krew, to zawsze istnieje niebezpieczeństwo transferu jakiejś choroby - mówi dr hab. Tomasz Ciach z Wydziału Inżynierii Chemicznej i Procesowej Politechniki Warszawskiej.

Wprawdzie krew, która będzie przetaczana, podlega badaniom, jednak nie ma pewności, jakie choroby mogą się przenosić wraz z nią. Teraz zaczyna się mówić nawet o chorobie Parkinsona. Jakiś czas temu to samo było z chorobą Creutzfeldta-Jakoba. Najgorsze są te choroby, których jeszcze nie udało się zidentyfikować, których jeszcze nie znamy - tłumaczy rozmówca PAP.

Zespół dr. hab. Tomasza Ciacha podjął się więc opracowania syntetycznej krwi. Chcieliśmy wytworzyć substytut, który przenosiłby tlen tak samo dobrze, jak krew naturalna, a jednocześnie byłby produktem całkowicie syntetycznym, pozbawionym niebezpieczeństwa przeniesienia nieznanej choroby - wyjaśnia dr Ciach. Substytut opracowany przez jego zespół powstaje z polisacharydów, czyli złożonych cukrów, na drodze syntezy chemicznej. Wpuszczany do krwiobiegu dociera do płuc, gdzie wiąże się z tlenem, a potem przenosi go do poszczególnych tkanek.

Ludzkie erytrocyty - przenoszące tlen czerwone krwinki - mają średnicę sięgającą siedmiu-ośmiu mikrometrów i kształt płaskich guziczków. Te sztuczne byłyby nieco mniejsze i miały kulisty kształt. Większe erytrocyty wprawdzie lepiej przynoszą tlen, ale mogą zakorkować najwęższe w naszym organizmie naczynia krwionośne - w płucach lub mózgu. Naturalne erytrocyty mogą się przez te małe naczynia się prześliznąć, przepchnąć, bo stosunkowo łatwo zmieniają kształt. My nie potrafimy robić płaskich erytrocytów, tylko kuliste, dlatego nasze muszą być mniejsze - tłumaczy rozmówca PAP.

Syntetyczna krew eliminowałby ryzyko przeniesienia jakiejś choroby przy transfuzji. Może być też przechowywana przez długi okres. Myślimy, że w warunkach chłodniczych da się ją przechowywać rok, a nawet dłużej - przewiduje naukowiec. Ponieważ substytut jest nietoksyczny, obojętny fizjologicznie i uniwersalny, rozwiązałby problem niedoborów poszczególnych grup krwi i nadawał się dla każdego.

W krwiobiegu ulega on powolnej biodegradacji, czyli rozkłada się na dwutlenek węgla, wodę, które późnej są usuwane z organizmu. Organizm przez trzy - cztery tygodnie może wyprodukować własne - przenoszące tlen - erytrocyty. Przez ten czas, substytut znajdzie się już poza organizmem, a tlen będą już przenosiły jego własne erytrocyty.

Nasza syntetyczna krew to półprzeźroczysta, mleczna ciecz. Jednak, jeżeli będzie taka potrzeba marketingowa, gdyby ktoś chciał mieć 'błękitną krew', to możemy ją zabarwić na niebiesko - żartuje badacz.

Naukowcy oprócz tradycyjnej funkcji krwi, znaleźli dla swojego substytutu dodatkowe zadanie: przechowywanie organów. Jeżeli byłaby możliwość długotrwałego przechowywania organów, to może rozwiązałby się problem braku serca, wątroby czy nerek do przeszczepu. Dzisiaj organ pobrany od pacjenta można przechowywać maksymalnie sześć godzin. Gdyby udało się przepuszczać przez niego syntetyczną krew, to można by było utrzymać go znacznie dłużej w minimalnie obniżonej temperaturze. Pacjent nie czekałby na organ, tylko organ na pacjenta - opisuje dr Ciach.

Na razie nie wiadomo, jak długo przechowywane w ten sposób organy nadawałyby się do wykorzystania, ale pierwszy cel, który postawili sobie naukowcy to 48 godzin. To jest czas, w którym można dotrzeć w każde miejsce na Ziemi np. z Polski do Australii. Idealnie byłoby, gdybyśmy mogli go przechowywać miesiąc. Wtedy można byłoby bardzo precyzyjnie dobrać profil genetyczny pacjenta do organu i przeszczepy przyjmowałyby się znacznie łatwiej - prognozuje rozmówca PAP.

Pierwsze próby wykonania substytutu krwi na świecie wykonano wiele lat temu. Jednak do tej pory syntetyczna krew nie jest dostępna. Najczęściej przyczyną niepowodzeń była toksyczność samego nośnika, albo to, że przenosił tlen zbyt słabo. Krew jest bardzo silnym utleniaczem - niszczy tkanki. Dość trudno utrzymać ją w ryzach tzn. zachować taką równowagę, aby przenosiła tlen, ale nie niszczyła tkanek. Przykładem jest wylew krwi do mózgu. Krew, która kontaktuje się bezpośrednio z tkankami po prostu je spala - opisuje dr Ciach. Jedynymi komórkami przystosowanymi do stałego kontaktu z krwią są komórki śródbłonka wyściełające nasz układ krwionośny od środka - wyjaśnia.

Technologia Powstała na Wydziale Inżynierii Chemicznej Politechniki Warszawskiej i została licencjonowana do firmy NanoSanguis. Start-up znalazł się w portfelu inwestycyjnym funduszu StartVenture@Poland, który powstał we współpracy z Narodowym Centrum Badań i Rozwoju.

Na razie naukowcy przeprowadzili badania w laboratorium. Teraz szykują duży eksperyment na zwierzętach. Zaczniemy od prób przechowywania organów zwierzęcych. Jeszcze w maju chcemy przeprowadzić pierwszą próbę przechowywania świńskiej wątroby z użyciem naszej sztucznej krwi. Wstępne wyniki są bardzo dobre, ale jakie będą ostateczny rezultaty czas pokaże - wyjaśnia badacz.


« powrót do artykułu

Share this post


Link to post
Share on other sites

Bardzo interesuje mnie zagadnienie wiązania tlenu przez te "cukrowe kuleczki"

i czy równie dobrze potrafią odprowadzić CO2 do płuc?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Problem jest też inny. Krwinki czerwone żyją 100-130 dni, czyli średnio 120. W tym czasie wykonują nie tylko pracę przenoszenia tlenu, ale głównie ją i na tym się skupmy. Roztwór tej substancji na pewno tyle nie będzie spełniał swoich funkcji.

Z pobranej od dawców krwi wytwarza się kilka składników leczniczych: KKCz (koncentrat krwinek czerwonych wzmiankowany tu jako "krew"), a oprócz tego KKP (koncentrat krwinek płytkowych), FFP (osocze świeżo mrożone)- o wytworzeniu których zastępników nie ma mowy.

Na dzień dzisiejszy wytwarzanie składników krwi z krwi pełnej konserwowanej ludzkiej jest pewnikiem, jest bezpieczne, daje korzyści zastępowania WSZYSTKICH elementów krwi, znamy jej charakterystyki farmakologiczne, kliniczne etc., umiemy je stosować i leczyć powikłania po nich. A przetoczenia niezgodne grupowo to wypadki sporadyczne.

 

Do tego system krwiodawstwa jest nieformalnie wprzęgnięty w opiekę zdrowotną. Regularni dawcy krwi są najlepiej przebadaną grupą społeczną w tym kraju. I w przypadku wykrycia czegokolwiek nie są kwalifikowani do oddawania, mają natomiast zalecenia do diagnostyki i leczenia. To naprawdę potężna broń profilaktyczna, która ma pewnie przelicznik na pieniądze ministerstwa zdrowia. A to wszystko "tylko" w ramach honorowego oddawania krwi.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Zamiast sztucznej krwi próbuje się stosować hemerytrynę, sztuczna krew produkowaną z komórek macierzystych, perfluorozwiązki, a nawet kabinę hiperbaryczną. Tania sztuczna krew to byłaby rewolucja.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nie słyszałem o komorze hiperbarycznej ale fakt, ze nie śledzę takich doniesień.

Jak to działa?

Chyba nie na zasadzie podciśnienia jak w wysokich górach?

A jeśli tak , to czym sie różni od podania Epo?

Edited by glaude

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

 

Nie słyszałem o komorze hiperbarycznej ale fakt, ze nie śledzę takich doniesień. Jak to działa? Chyba nie na zasadzie podciśnienia jak w wysokich górach?
Chyba odwrotnie. Czyli podnoszenie ciśnienia wewnątrz komory. Chyba do 2 czy 2,5 atm.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ale chodzi o pacjenta, czy hodowlę tkankową?

Zainteresowało mnie to, bo reszta z jego wypowiedzi to kwestie na wskroś niszowe lub mocno eksperymentalne, z małymi szansami na sukces komercyjny. A o tym nie słyszałem.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja o komorach hiperbarycznych wiem tyle co mi ze 2 lata temu powiedział kumpel z pracy, który właśnie coś leczył przesiadując w takich komorach... czyli zwykła rehabilitacja.

Oczywiście do tej pory to za licha nie pamiętam co on tak leczył.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...