Jump to content
Forum Kopalni Wiedzy

Recommended Posts

Dr Alex Yip z nowozelandzkiego Uniwersytetu Canterbury pracuje nad przekształcaniem odpadów spożywczych w cenne składniki, które będzie można wykorzystać do produkcji bioplastiku. Naukowcy z Politechniki Hongkońskiej mają pomóc w zaprojektowaniu i uzyskaniu odpowiedniego katalizatora.

Celem jest uzyskiwanie cennego produktu z odpadów spożywczych. Jak dotąd wykazaliśmy, że jest to wykonalne.

Akademikom zależy na wyekstrahowaniu ze strumienia odpadów 3 kluczowych związków, w tym heterocyklicznego aldehydu 5-hydroksymetylofurfuralu (5-HMF). Potem można by je wykorzystać jako budulec do wyprodukowania zrównoważonych bioplastików o różnych właściwościach.

Bioplastiki z odpadów spożywczych byłyby w 100% zdatne do recyklingu lub w pełni biodegradowalne. Nowozelandczycy wspominają o ich wykorzystaniu np. w biodegradowalnych workach na śmiecie.

Yip podkreśla, że dzięki zagospodarowaniu odpadów spożywczych można by ograniczyć emisję gazów cieplarnianych i obłożenie wysypisk niebiodegradowalnymi polimerami.


« powrót do artykułu

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

  • Similar Content

    • By KopalniaWiedzy.pl
      Badając szkielety koni z pochówków, które pozostały po kulturze twórców tzw. kamieni jeleni (ok. 1300-1700 p.n.e.), archeolodzy z zespołu Williama Taylora z Max-Planck-Institut für Menschheitsgeschichte odkryli najstarsze dowody weterynaryjnej opieki stomatologicznej. Okazuje się, że usuwano wtedy zęby, które mogły sprawiać młodym koniom ból lub utrudniać jedzenie.
      Autorzy publikacji z pisma PNAS wyjaśniają, że kamienie jeleni (mong. bugan czuluu) to skalne bloki, na których przedstawiono wizerunki zwierząt, głównie jeleni i reniferów, lecących do nieba. Obiekty te występują zarówno pojedynczo, jak i w grupach, często w pobliżu kurhanów pochówkowych (tzw. chirgisüür).
      Bazując na ustaleniach kolegów z Mongolii, Jamsranjava Bayarsaikhana i Tumurbaatara Tuvshinjargala z Muzeum Narodowego Mongolii, Taylor uważa, że rozwój jazdy konnej i pasterskiej gospodarki opartej na koniach doprowadziły ostatecznie do pojawienia się opieki weterynaryjnej dla koni.
      Możemy uznawać opiekę weterynaryjną za zachodni wynalazek, ale dzisiejsi pasterze z Mongolii wykonują całkiem złożone zabiegi za pomocą bardzo prostego sprzętu. Wyniki naszego badania pokazują, że dogłębne zrozumienie końskiej anatomii i tradycja opieki pojawiły się najpierw nie w osiadłych cywilizacjach Chin czy Morza Śródziemnego, ale o wiele wcześniej w wędrownych ludach, u których dostępność środków do życia zależała od dobrostanu koni.
      Niemcy odkryli, że zmiany w praktykach stomatologicznym towarzyszyły ważnym wynalazkom związanym z kontrolą nad końmi, w tym pojawieniu się metalowych elementów ogłowia. Takie wyposażenie pojawiło się we wschodniej Eurazji na początku I tysiąclecia p.n.e. i dawało jeźdźcom bardziej zaawansowaną kontrolę nad wierzchowcami. W związku z tym mogły one być wykorzystywane do nowych celów, zwłaszcza podczas walk.
      U niektórych koni rozwinęły się jednak przez to problemy z występującymi w formie szczątkowej zębami wilczymi. Dlatego gdy pasterze zaczęli wykorzystywać metalowe wędzidła, opracowali też metodę ekstrakcji tych problematycznych zębów (przypomina ona metodę współczesną).

      « powrót do artykułu
  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...