Jump to content
Forum Kopalni Wiedzy

Recommended Posts

Testy na myszach wykazały, że chemioterapia może powodować mniej skutków ubocznych i ocalić życie większej liczby osób, gdy pacjenci będą pościć przez 2 dni przed rozpoczęciem leczenia (Proceeding of the National Academy of Sciences).

Gryzonie, którym wstrzyknięto komórki nowotworowe, a następnie poddano chemioterapii, umierały po około 2 miesiącach (60 dniach). Jeśli jednak wcześniej zwierzęta głodowały przez dwie doby, żyły zazwyczaj o 10-20 dni dłużej. Głodówce poddano grupę 16 myszy. Rekordzistki żyły jeszcze po 14 tygodniach od iniekcji.

Eksperymenty prowadził zespół Valtera Longo z Uniwersytetu Południowej Kalifornii w Davis. Gdyby wyniki przekładały się też na ludzi, oznaczałoby to znaczne zwiększenie skuteczności chemioterapii.

Myszy Amerykanów zmarły, ponieważ przeszły pojedynczy cykl chemioterapii. U ludzi leczenie jest bardziej złożone i wieloetapowe, a Longo uważa, że uprzedni post zwiększyłby efektywność każdej z otrzymanych dawek.

Chemioterapia bierze na cel szybko dzielące się komórki. Niestety, nie są to wyłącznie komórki nowotworowe, ale także komórki krwi (białe krwinki) oraz korzeni włosów. To dlatego skutkami ubocznymi leczenia są zwiększona podatność na infekcje, a także utrata włosów i spadek wagi.

Badacze sprawdzali, jak myszy radzą sobie z wysokimi dawkami pewnego cytostatyku, a mianowicie etopozydu (ETP; w Polsce jest to substancja czynna preparatów o nazwach Lastet i Vepesid). Wśród 28 gryzoni, którym przez 48 godzin przed rozpoczęciem chemii, nie podawano pokarmu, zmarła tylko jedna mysz (w grupie kontrolnej, 37 osobników, odnotowano 20 zgonów). Pozostałe przybrały na wadze, nie wystąpiły też inne skutki uboczne.

Naukowcy byli zaskoczeni uzyskanymi rezultatami. Jak można je tłumaczyć? Ograniczenie liczby przyjmowanych kalorii usprawnia proces naprawy uszkodzeń DNA, m.in. usuwanie wolnych rodników. Proces ten nie jest uruchamiany w zmutowanych komórkach nowotworowych, ale stają się one wrażliwsze na oddziaływanie cytostatyków.

Obecnie Longo i onkolog z tej samej uczelni, David Quinn, planują rozpoczęcie testów klinicznych z udziałem 20 pacjentów.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Od dawna wiadomo że im mniej się je tym lepiej. Oczywiście bez przesady. Umiar we wszystkim.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Testy na myszach wykazały, że chemioterapia może powodować mniej skutków ubocznych i ocalić życie większej liczby osób, gdy pacjenci będą pościć przez 2 dni przed rozpoczęciem leczenia

 

2 dni to zwykłe nie zjedzenie kolacji - gdyby myszy głodowały tydzień to i chemia by nie była potrzebna 8)

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 dni to zwykłe nie zjedzenie kolacji - gdyby myszy głodowały tydzień to i chemia by nie była potrzebna

No tak, bo organizm zjadłby nowotwór <lol>

Share this post


Link to post
Share on other sites

Eee niejedzenie jest w ogóle możliwe ? Przecież żołądek tak ssie że nie idzie wytrzymać.

Poza tym wątrobie kiedyś skończą się rezerwy glikogenu, wtedy podwzgórze będzie wrzeszczeć o jedzenie ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Raz nie jadłem 3 dni, tak żeby zobaczyć co będzie. Oprócz tego że byłem głodny to czułem się bardzo dobrze. Co prawda na początku boli głowa jak się nie je. Zalecana jest wtedy lewatywa bo podobno cały syf z jelita grubego się "wciąga" (nie wiem jak).

Share this post


Link to post
Share on other sites

Na drugi dzień głodowania ssanie znika. Organizm przechodzi w stan przeszukiwania i reorganizacji własnych zapasów, odpuszcza sobie gnębienie właściciela, za to podwaja ilość hormonów itd. Z braku świeżego pokarmu organizm pobiera też, wszystko co chowa się w jelitach, a z reguły są to stare, zepsute, resztki, które potrafią silnie zatruć i dlatego przy głodówce trzeba bardzo dużo pić (oczywiście) czystą wodę, by przepłukiwać organizm. Bardzo wskazane są lewatywy. Bardzo ważnie jest umiejętne wejście (kilkudniowe przygotowanie) do głodówki i spokojne wyjście z głodówki. Nawet po tygodniu głodowania i przepłukiwania, ciągle jeszcze, z człowieka wychodzi brudny kał. Nie wykonywać ciężkich prac. Jeśli Matuzalem żył grubo ponad 100 lat to tylko dzięki głodówkom. Nie ma lepszej metody na odnowienie, reorganizację, przebudowę i oczyszczenie organizmu. I ta lekkość na duchu!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest tymeknafali

No ale jak się przygotować do czegoś takiego?

Share this post


Link to post
Share on other sites

A czy w ogóle chemioterapia, czy radioterapia są potrzebne? Tak nam wpoili i uważają tylko te metody jedynie słuszne....

Okazuje się, że są inne bardziej skuteczne i bardziej efektywne- naturalne. Dowiedzione prawdziwymi badaniami klinicznymi. Tylko tę wiedzę się blokuje, dlatego dowiadujemy się o nich innymi kanałami.

Długi temat...nie tu pisać o tym. 0501 232 804

Share this post


Link to post
Share on other sites

Czy mógłbym poprosić o wyniki badań nad naturalnymi metodami, jak to Pani ujęła? Zajmuję się tematyką nowotworów i bardzo chętnie poznałbym dane na ten temat.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest tymeknafali

Pani Barbaro, czy byłaby Pani tak uprzejma napisać coś na ten temat, albo chociaż podać linka?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mogę wysłać płytkę z nagraniem wykładu P.DR  A.Niedźwiecki-dyr. Instytutu dra Ratha (w jęz. polskim).

Share this post


Link to post
Share on other sites

Czy mógłbym poprosić o konkretne wyniki kontrolowanych badań klinicznych? Nie mam czasu na przejrzenie całej strony. Chciałbym też zapytać o recenzentów badań dr. Ratha oraz o to, dlaczego, jeżeli były to oficjalne badania kliniczne (tak twierdzi sam autor badań), nie zostały zarejestrowane w żadnym rejestrze? Proszę mnie nie zrozumieć źle, ale badania niepotwierdzone przez nikogo są automatycznie mniej wiarygodne. Nikt "z zewnątrz" nie kontrolował tych badań, co sprawia, że wyniki tych badań są automatycznie mniej wiarygodne. Bardzo uboga dokumentacja stawia też pod ogromnym znakiem zapytania poprawność metodologiczną przeprowadzonych badań.

 

Właściwie nie podano nawet miejsca przeprowadzenia testów, więc równie dobrze mógł to być dom samego dr. Ratha. A co tu mówić o istotniejszych danych, jak wiek, stopień nasilenia choroby, dodatkowe schorzenia itp.? Tego dokumentacja badań nie uwzględnia. Proponuję obejrzeć dowolną publikację na temat rejestrowanych badań klinicznych i porównać ją z dokumentacją badań przeprowadzonych przez dr. Ratha - myślę, że bez problemu dostrzeże Pani różnicę w ilości podawanych danych i precyzji informowania czytelnika o przebiegu badań. Pozdrawiam!

Share this post


Link to post
Share on other sites

A wie Pan dlaczego badania nie są zarejestrowane w żadnym rejestrze? Bo wiedza ta jest blokowana.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Na podobnej zasadzie mógłbym powiedzieć, że Słońce krąży wokół Ziemi, ale nikt nie ma odwagi tego przyznać.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nie będę Panu udowadniać. Ja nie  jestem ,,instytutem". Korzystam z wiedzy, którą chciałam się zainteresować i mam pozytywne efekty zdrowotne.  Dla mnie to jest najważniejsze.

Póki co, ta wiedza mi służy i cieszę się, że do mnie dotarła.

  Dla Pana najważniejsze są oficjalne statystyki,dla mnie -nie- i w tej kwestii pewnie się nie dogadamy. Wolę fakty niż liczby.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tyle, że te liczby biorą się z faktów opracowanych na podstawie badania większej liczby osób, niż tylko Pani.

Share this post


Link to post
Share on other sites

My , którzy przyjmujemy witaminy, minerały, pierwiastki śladowe i aminokwasy również jesteśmy bardzo dużą grupą ludzi. Tylko nam nie potrzebne są liczby. My mamy zdrowie.

O tych oficjalnie publikowanych wynikach badań jest napisane chociażby w ,,prawda o firmach farmaceutycznych". Jeśli Pan dobrze poszuka- napewno Pan znajdzie.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja broń Boże nie twierdzę, że mieliby Państwo kogokolwiek oszukiwać. Mówię jedynie o tym, że skoro chce Pani przekonywać innych ,warto by było mieć solidne i dobrze udokumentowane dane. Bez nich niestety słowa pozostaną tylko słowami, a w dowolnym sporze będzie można powiedzieć "mówi Pani nieprawdę". Z kolei poprawnie zebrane informacje na podstawie przeprowadzonych prawidłowo badań są nie do zaprzeczenia.

 

A o tym, że liczne firmy farmaceutyczne to dno, wiem doskonale. Tyle tylko, że Pani nie jest w stanie w żaden sposób wykazać, że stosowane przez Panią metody są tymi prawdziwymi i skutecznymi, a dr Rath jest uczciwym człowiekiem. To są ciągle tylko słowa.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oczywiście, można mówić ,,mówi pani nieprawdę", ale to już nie mój problem.

Jest to problem osoby, która to mówi.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nakłania Pani ludzi do ingerencji we własny organizm i manipulowania swoim zdrowiem. W związku z tym dobrze by było mieć solidne argumenty. Oczywiście nie przeczę, ze witaminy są człowiekowi potrzebne, lecz przyjmowanie ich bez uwzględnienia własnej diety może przynieść jeszcze więcej szkody, niż pożytku.

 

Już sam fakt, że sprzedaje się leki bez zalecenia uprzedniej konsultacji z lekarzem podważa wiarygodność ich sprzedawcy oraz buduje wrażenie, że może chodzić nie o poprawę stanu zdrowia pacjenta, a jedynie o sprzedaż produktu. O tym, że nierozsądne przyjmownie witamin (w tym: przyjmowanie ich bez uwzględnienia rzeczywistego zapotrzebowania organizmu, którego ocenić samodzielnie osoba bez odpowiedniego wykształcenia nie potrafi) może zaszkodzić, przeczytała Pani zapewne w innym wątku, w którym prowadziliśmy dyskusję.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nie rozróżnia Pan leków od jedzenia. Do lekow nikogo nie namawiam, Broń Boże-bo sama jestem od tego z daleka. Nie mówię nikomu- ,,weź tabletkę od bólu głowy, bo pomogła Goździkowej".To czynią firmy farmaceutyczne poprzez środki masowego przekazu i to jest dopiero manipulacja.

Zachęcam natomiast do zdobywania wiedzy na temat zdrowia i choroby. 

Czy to jest złe?

Czy uważa Pan, że moje własne zdrowie powinnam powierzać obcym ludziom i patentom, którym nie zależy na tym , abym była zdrowa i chcieliby utrzymywać mnie w chorobie po to, aby zarobić ciężkie pieniądze? Przekonałam się o tym na własnej skórze.

Składniki odżywcze nie należą do grupy leków, tu niepotrzebna jest recepta, jeżeli jednak ktoś, kto nie ma żadnej wiedzy i  nie wie, jak je stosować powinien konsultować z lekarzem, tym bardziej, jeżeli przyjmuje jakieś leki.

  Witaminy przyjmuję  z rozsądkiem od ponad 4 lat i nie zdarzyło mi się, aby spowodowały w moim organiźmie jakiekolwiek szkody.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Stwierdza Pan , ,,że liczne firmy farmaceutyczne, to dno, wiem doskonale". A jak Pan myśli- kto robi badania kliniczne i je publikuje ?

Tak bardzo wierzy Pan w ich prawdziwość?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

  • Similar Content

    • By KopalniaWiedzy.pl
      Naukowcy z Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego odkryli, w jaki sposób chemioterapia stosowana w leczeniu nowotworów piersi uszkadza naczynia krwionośne. To pierwszy krok do opracowania metod zapobiegania uszkodzeniu naczyń. Krok niezwykle istotny, gdyż kobiety, które przeszły raka piersi umierają często z powodu chorób układu krążenia.
      Zespół pracujący pod kierunkiem profesorów Tomasza Guzika i Tomasza Grodzickiego zauważył, że u kobiet, które przeszły chemioterapię przed zabiegiem mastektomii, widoczne są głębokie cechy dysfunkcji śródbłonka naczyniowego. Śródbłonek zaś jest kluczowym regulatorem zdrowia naczyń krwionośnych. Badania wykazały, że za uszkodzenie nabłonka odpowiada przede wszystkim docetaksel. Substancja ta, pozyskiwana z igły cisu pospolitego, jest jednym z głównym leków przeciwnowotworowych stosowanych w leczeniu raka piersi.
      Z artykułu opublikowanego na łamach Journal of Clinical Investigation dowiadujemy się, że w wyniku chemioterapii śródbłonek przestaje wytwarzać tlenek azotu, który oddziałuje na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, pełni rolę regulatora przepływu i ciśnienia krwi. W miejsce tlenku azotu wydzielany jest zaś nadmiar wody utlenionej. To zaś prowadzi do licznych patologicznych zmian w naczyniach, wynikiem których jest zahamowanie działania syntazy tlenku azotu, enzymu kluczowego dla produkcji tlenku azotu.
      Kluczowym elementem tej kaskady patologicznych zmian jest oksydaza NADPH Nox4. Oksydazy NADPH (NOX) to grupa enzymów, produkujących reaktywne formy tlenu. Nie od dzisiaj wiadomo, że mogą się one przyczyniać do uszkodzenia struktur komórkowych. NOX4 występuje przede wszystkim w korze nerek i komórkach śródbłonkowych. Przypuszcza się, że produkowany przez nią nadtlenek wodoru może bezpośrednio uszkadzać DNA jądrowy. Dlatego też od dawna oksydazy NADPH są obiecującym celem terapeutycznym w onkologii.
      Naukowcy z UJ wykazali, że inhibitory oksydaz naczyniowych oraz inhibitory wybranych cząsteczek sygnałowych mogą zapobiegać niekorzystnym zmianom w naczyniach krwionośnych. Dzieki ich badaniom pojawiła się więc nadzieja, że w przyszłości możliwe będzie opracowanie takich metod leczenia nowotworów piersi, które nie będą prowadziły do patologicznych zmian naczyń krwionośnych.

      « powrót do artykułu
    • By KopalniaWiedzy.pl
      Okresowa głodówka zmienia mikrobiom myszy i zwiększa ich zdolność do poradzenia sobie z uszkodzeniami nerwów, donoszą na łamach Nature naukowcy z Imperial College London. Uczeni badali, w jaki sposób głodówka wpływała na produkowanie przez bakterie jelitowe kwasu 3-indolopropionowego (IPA), niezbędnego do regeneracji aksonów. Uczeni mają nadzieję, że nowo odkryty mechanizm występuje również u ludzi, gdyż bakteria zdolna do jego produkcji – Clostridium sporogenesis – występuje w naszych jelitach, a IPA jest obecny w ludzkiej krwi.
      Obecnie nie istnieje żaden sposób leczenia uszkodzonych nerwów z wyjątkiem rekonstrukcji chirurgicznej, która jest skuteczna w niewielkiej liczbie przypadków. Dlatego też postanowiliśmy sprawdzić, czy zmiana stylu życia może pomóc, mówi główny autor badań, profesor Simone Di Giovanni z Wydziału Nauk o Mózgu.
      Naukowcy z Londynu oceniali tempo regeneracji nerwów u myszy w sytuacji, gdy nerw kulszowy został uszkodzony. Zaraz po tym połowa myszy okresowo pościła – jedząc jednego dnia tyle, ile chciały, a drugiego nie jedząc w ogóle, a połowa myszy mogła jeść zawsze. Okazało się, że u myszy, które pościły, regenerujące się aksony były o 50% dłuższe niż u myszy, które nie pościły.
      Myślę, że otwiera to zupełnie nowe pole badawcze i każe się nam zastanowić, czy to nie jest wierzchołek góry lodowej. Czy istnieją inne bakterie lub metabolity bakterii, które mogą wspomagać naprawę nerwów?, dodaje Di Giovanni.
      Naukowcy sprawdzali też, jaki jest związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy postem, a regeneracją nerwów. Okazało się, że post powoduje znaczące zwiększenie specyficznych metabolitów, w tym IPA, w krwioobiegu zwierząt. Postanowiono więc sprawdzić, czy IPA ma związek z regeneracją. Myszom podano więc antybiotyki, by usunąć wszelkie bakterie z ich jelit. Następnie części podano genetycznie zmodyfikowane szczepy Clostridium sporogenesis, które albo produkowały, albo nie produkowały IPA.
      Gdy produkcja IPA nie zachodziła i związek ten był niemal nieobecny we krwi, regeneracja nerwów była upośledzona. To sugeruje, że IPA ma zdolność do naprawy uszkodzonych nerwów, mówi Di Giovanni. Co ważne, gdy myszom doustnie podawano IPA, również dochodziło do zwiększonej regeneracji.
      W następnym etapie badań naukowcy chcą zbadać nowo odkryty mechanizm w odniesieniu do nerwów rdzenia kręgowego. Zbadają też, czy częstsze doustne podawanie IPA poprawi regenerację.
      Naukowcy zastrzegają, że konieczne są dalsze badania nad potencjalnym zastosowaniem odkrycia u ludzi. Należy na przykład zbadać, jak często można podawać IPA. Wysoka koncentracja tego związku utrzymuje się we krwi 4–6 godzin od podania. Trzeba więc sprawdzić czy jego regularne podawanie, bądź włączenie na stałe do diety, jest bezpieczne i pozwoli na zmaksymalizowanie efektów terapeutycznych.

      « powrót do artykułu
    • By KopalniaWiedzy.pl
      Nowy nanomateriał może przechwytywać „zabłąkane” molekuły chemioterapeutyków, zanim zaszkodzą one zdrowym tkankom. Daje on więc nadzieję na zmniejszenie skutków ubocznych chemioterapii zarówno w czasie leczenia, jak i po nim. Głównym składnikiem nanomateriału są „włochate” nanokryształy celulozy. Jego twórcy zapewniają, że 1 gram takich kryształów może przechwycić ponad 6 gramów powszechnie używanego chemioterapeutyku, doksorubicyny (DOX). Tym samym jest 320-krotnie bardzie efektywny niż dotychczasowe alternatywy bazujące na DNA.
      Stosowanie leków przeciwnowotworowych niesie ze sobą cały szereg skutków ubocznych, jak utrata włosów, rozwój anemii czy żółtaczki. Naukowcy starają się zminimalizować te skutki, poszukując sposobu na zmniejszenie stężenia chemioterapeutyków krążących we krwi. Wśród proponowanych rozwiązań jest np. stosowanie cewników ze specjalnymi żywicami czy wprowadzanie do organizmu magnetycznych nanocząstek pokrytych DNA.
      Jednak metody te nie są pozbawione wad. Urządzenia zewnętrzne, jak cewniki, nie dość, że są duże, to mogą usunąć niewiele DOX, zaledwie kilka mikrogramów na każdy miligram absorbentu w ciągu kilkunastu minut. Usunięcie fizjologicznie istotnej ilości DOX wymagałoby cewnika o długości nawet 50 cm, co byłoby bardzo niewygodne dla pacjentów. Dobrą alternatywą są więc nanocząstki z odpowiednim ładunkiem elektrycznym, łączące się we krwi z chemioterapeutykami. Problem jednak w tym, że krew to skomplikowana ciecz, w której nanocząstki szybko mogą utracić swój ładunek.
      Naukowcy z Pennsylvania State University poinformował o rozwiązaniu tego problemu. Naukowcy pracujący pod kierunkiem profesora Amira Sheikhiego rozbili włókna celulozy na nanokryształy, a następnie umieścili je pomiędzy nieuporządkowanymi fragmentami celulozy. Te celulozowe „włosy” są w rzeczywistości zbitkami biopolimerów. Znakomicie zwiększają one zdolność umieszczonych wewnątrz nich kryształów do wiązania się z lekami. Podczas eksperymentów naukowcy zauważyli, że 1 gram takich nanokryształów może związać ponad 6 gramów DOX z serum. Co więcej, okazało się, ze cała struktura nie traci swoich właściwości w kontakcie z krwią, nie uszkadza czerwonych krwinek i nie wpływ na rozwój komórek.
      Naukowcy opisali swój wynalazek na łamach Materials Today. Chemistry. Zapowiadają rozpoczęcie prac nad minimalnie inwazyjnym urządzeniem, służącym usuwania z krwi niepożądanych substancji.

      « powrót do artykułu
    • By KopalniaWiedzy.pl
      Post może pomóc schudnąć. Nowe badania sugerują, że nasila także aktywność metaboliczną, generuje przeciwutleniacze i pomaga odwrócić pewne skutki starzenia. Japońscy naukowcy zidentyfikowali 30 nierozpoznanych wcześniej substancji, których ilość rośnie w czasie głodówki i wskazali na szereg prozdrowotnych zjawisk, jakie się z tym wiążą.
      Od wielu lat badamy starzenie i metabolizm, dlatego zdecydowaliśmy się przyjrzeć nieznanym skutkom zdrowotnym głodówki - opowiada dr Takayuki Teruya z G0 Cell Unit Okinawskiego Instytutu Nauki i Technologii (OIST).
      Autorzy publikacji z pisma Scientific Reports badali pełną krew, osocze i erytrocyty 4 poszczących osób. Monitorowali zmieniające się poziomy metabolitów. Okazało się, że w ciągu zaledwie 58 godzin postu u wszystkich 1,5-60-krotnie wzrosły poziomy 44 metabolitów, w tym 30 wcześniej nieopisanych w tym kontekście.
      W ramach wcześniejszych badań G0 Cell Unit zidentyfikowano różne metabolity, których ilości spadają z wiekiem; znalazły się wśród nich m.in. leucyna czy izoleucyna. U poszczących ich poziom rośnie, co wg Japończyków, sugeruje mechanizm, za pośrednictwem którego głodówka może pomagać w wydłużeniu życia.
      Metabolity te są bardzo ważne dla podtrzymania mięśni i aktywności przeciwutleniającej - wyjaśnia Teruya.
      By szybko pozyskać energię, ludzki organizm korzysta z węglowodanów. Gdy ich nie ma, zaczyna używać alternatywnych źródeł energii. Po tzw. substytucji zostają ślady w postaci konkretnych metabolitów: maślanów czy aminokwasów rozgałęzionych.
      Wszystko wskazuje jednak na to, że skutki głodówki nie ograniczają się do substytucji źródeł energii. Wykonana przez Japończyków złożona analiza krwi pokazała, że dochodzi do globalnego wzrostu związków produkowanych w cyklu kwasu cytrynowego (jest to proces, w ramach którego organizmy uwalniają energię wiązań chemicznych węglowodanów, białek i lipidów). A to oznacza, że gdy pościmy, mitochondria mają naprawdę dużo pracy...
      Poza tym głodówka wzmaga metabolizm puryny i pirymidyny - zasad odgrywających kluczową rolę w ekspresji genów i syntezie białek. Wydaje się więc, że post wpływa na to, kiedy komórki budują jakie białka (oddziałuje zatem na ich funkcje). Taka zmiana może sprzyjać homeostazie.
      Co ważne, metabolizm puryny i pirymidyny wzmaga produkcję przeciwutleniaczy. Poziom kilku z nich, np. karnozyny, rósł znacząco podczas 58-godzinnego postu.
      Stwierdzono też duże ilości produktów szlaku pentozofosforanowego (ale tylko w osoczu). Wiąże się to ze wzrostem zapotrzebowania na NADPH i przeciwutleniacze, a także zwiększoną glukoneogenezą.
      Japończycy podejrzewają, że efekty przeciwutleniające są główną reakcją organizmu na post, ponieważ głód może sprzyjać powstawaniu niebezpiecznego, oksydacyjnego, środowiska wewnętrznego. Po drugie, wydaje się, że post wzmaga produkcję kilku metabolitów, które występują w dużych ilościach u osób młodych, ale już nie u starszych.
      Ostatnie badania nad starzeniem pokazały, że ograniczanie liczby kalorii i post przedłużają życie w modelach zwierzęcych. Dokładny mechanizm tego zjawiska pozostawał jednak nieznany - opowiada Teruya i dodaje, że może kiedyś się uda stworzyć programy ćwiczeń bądź leki wywołujące takie reakcje metaboliczne, jak post.

      « powrót do artykułu
    • By KopalniaWiedzy.pl
      Naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Irvine prześledzili wpływ postu na zegary biologiczne wątroby i mięśni szkieletowych. Na dłuższą metę zachodzące zmiany metaboliczne sprzyjają poprawie zdrowia i zapewniają ochronę przed chorobami związanymi ze starzeniem.
      Odkryliśmy, że poszczenie wpływa na zegary biologiczne oraz indukowane głodówką reakcje komórkowe, co łącznie prowadzi do osiągnięcia specyficznej dla postu czasowej regulacji genów. Mięśnie szkieletowe wydają się 2-krotnie bardziej responsywne na post niż wątroba - opowiada prof. Paolo Sassone-Corsi.
      Amerykanie poddawali myszy dobowym postom. Podczas głodówki spadały pobór tlenu (VO2), współczynnik wymiany gazowej (ang. respiratory exchange ratio, RER), a także wydatkowanie energii. Zjawiska to zanikały po nakarmieniu (podobne rezultaty obserwowano u ludzi).
      Autorzy artykułu z pisma Cell Reports stwierdzili, że transkrypcyjna reakcja na głodówkę zachodzi za pośrednictwem innych mechanizmów molekularnych niż w przypadku konsumpcji w oknie ograniczonym czasowo (ang. time-restricted feeding, TRF). Post wpływa na geny rdzenia zegara i kodowane przez nie białka. Osłabieniu ulega rytmiczna ekspresja BMAL1 i REV-ERBα w wątrobie i mięśniach szkieletowych.
      Wrażliwe na post czynniki transkrypcyjne, takie jak GR, CREB, FOXO, TFEB i PPARs, prowadzą do zmian metabolicznych w różnych tkankach.
      Rytmiczną reakcję na głodówkę przejawia znacząca liczba genów. Jest ona tkankowo specyficzna; podczas eksperymentu mięśnie szkieletowe zyskały np. niemal 2-krotnie więcej nowych oscylujących genów niż wątroba. Godne uwagi jest to, że rytmiczna reakcja transkrypcyjna wydaje się podtrzymywana przez wydłużoną głodówkę i zanika po jedzeniu.

      « powrót do artykułu
  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...