Jump to content
Forum Kopalni Wiedzy

Recommended Posts

Międzynarodowa grupa naukowa, na której czele stali uczeni z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley oraz US Institute for Molecular Manufacturing, twierdzi, że jeszcze w bieżącym wieku powstanie interfejs łączący ludzki mózg z chmurą komputerową.

Ma się to stać możliwe dzięki szybkim postępom w nanotechnologii, nanomedycynie, sztucznej inteligencji i na polu obliczeniowym. Interfejs taki dawałby człowiekowi natychmiastowy dostęp zarówno do danych jak i zasobów obliczeniowych chmury. Artykuł opisujący taki interfejs opublikowano na łamach Frontiers in Neuroscience.

Koncepcja interfejsu B/CI (Human Brain/Cloud Interface) została zaproponowana przez futurystę i wynalazcę Raya Kurzweila. Zasugerował on, że neuronowe nanoroboty mogą zostać wykorzystane do połączenia kory nowej mózgu człowieka z „syntetyczną korą nową” chmury obliczeniowej. To właśnie pomysły Kurzweila położyły podwaliny pod najnowszą pracę grupy naukowej, której głównym badaczem był Robert Freitas.

Zaproponowane przez grupę nanoroboty zapewniałyby dostęp w czasie rzeczywistym, monitorowanie połączenia i kontrolę sygnałów przesyłanych pomiędzy chmurą a ludzkim mózgiem. Te urządzenia będą przemieszczały się w naczyniach krwionośnych, przekraczały barierę krew-mózg i precyzyjnie pozycjonowały się wśród, a nawet wewnątrz, komórek ludzkiego mózgu. Będą następnie bezprzewodowo przesyłały zakodowane informacje do superkomputerów w chmurze, wyjaśnia Freitas. Wedle jego koncepcji mielibyśmy do czynienia ze swoistym internetem myśli.

Interfejs B/CI sterowany za pomocą neuronowych nanorobotów dałby człowiekowi natychmiastowy dostęp do całej ludzkiej wiedzy przechowywanej w chmurze, jednocześnie zwiększałoby możliwości uczenia się i inteligencję człowieka, mówi jeden z główny autorów, doktor Nunu Martins. B/CI pozwoliłby też na stworzenie w przyszłości jednego wielkiego „globalnego supermózgu” składającego się z mózgów wszystkich ludzi oraz sztucznej inteligencji.

Eksperymentalny system BrainNet, chociaż nie jest jakość szczególnie skomplikowany, już został przetestowany pozwalając wymianę myśli za pomocą chmury. Wykorzystano w tym celu przezczaszkową rejestrację sygnałów elektrycznych nadawcy i przezczaszkową stymulację magnetyczną odbiorcy, co pozwoliło obu osobom na wspólną pracę, mówi Martins. Uważamy, że postęp neuronowej nanorobotyki pozwoli na stworzenie w przyszłości supermózgów, które będą mogły w czasie rzeczywistym korzystać z myśli i mocy obliczeniowej innych mózgów oraz maszyn. Taka wspólna świadomość może zrewolucjonizować demokrację, zwiększyć poziom empatii i połączyć różne pod względem kulturowym grupy w jedno prawdziwie globalne społeczeństwo, dodaje.

Zdaniem naukowców, najpoważniejszym ograniczeniem rozwoju B/CI będzie zapewnienie odpowiednio szybkiego transferu danych do i z chmury obliczeniowej. To wyzwanie oznacza nie tylko konieczność znalezienia pasma dla globalnej transmisji, ale również rozwiązania problemu wymiany danych pomiędzy chmurą a neuronami za pomocą niewielkich urządzeń znajdujących się głęboko w mózgu, stwierdza Martins.

Jednym z proponowanych rozwiązań jest zastosowanie nanocząstek magnetoelektrycznych. Te nanocząstki były już używane w organizmie myszy do połączenia zewnętrznego pola magnetycznego z polem elektrycznym neuronów, czyli do wykrywania i lokalnego wzmacniania sygnałów magnetycznych, co z kolei pozwoliło na zmianę aktywności elektrycznej neuronów. Mogą działać też odwrotnie, czyli wzmacniać sygnały elektryczne wytwarzane przez neurony i nanoroboty, co pozwoli na ich wykrycie poza czaszką.

Największym wyzwaniem nowej technologii będzie bezpieczne umieszczenie w mózgu działających neutralnych dla organizmu nanocząstek i nanorobotów.


« powrót do artykułu

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
48 minut temu, KopalniaWiedzy.pl napisał:

Taka wspólna świadomość może zrewolucjonizować demokrację, zwiększyć poziom empatii i połączyć różne pod względem kulturowym grupy w jedno prawdziwie globalne społeczeństwo

Hm, czyli gdy połączę się z taką chmurą, to będę mógł poznać, jakie nowe zamachy planują talibowie, którzy w tym samym czasie są podłączeni do tej chmury, oni z kolei poznać moje myśli (ciekawe w jakim języku btw) i dzięki temu zwiększy się mój oraz ich poziom empatii itd?

Mam wrażenie, że w praktyce to jednak zredukuje się do czegoś prostszego, np. wyświetlania sobie bezpośrednio w mózgu zdjęć kotów z Facebooka.

Edited by darekp
  • Like (+1) 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Najpierw trzeba będzie zapłacić za interfejs - taki Windows dla mózgu - im więcej zapłacisz tym więcej możliwości (wersja home lub pro). Potem abonament za chmurę - w zależności od zasobności twojego portfela będziesz miał dostęp po prostu do Wikipedii i facebuka lub w pełni wypasioną Azure. Potem trzeba będzie zapłacić komuś kto ci to wszystko skonfiguruje aby hulało. A na koniec Talibowie cię zhakują i zamiast do pracy autem wjedziesz wypakowanym autem kanistrami benzyny do jakiegoś marketu ;)

  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nosić w mózgu sprzęt podłączony do "internetu"? Świetny pomysł. Wyborny.

Share this post


Link to post
Share on other sites

hehe ale macie brak wyobrazni heh

tak piszecie tak jakby  kiedys prostemu chlopu powiedziec ze za 100 lat bedzie jezdzil autem w dodatku na prad a ten- no co ty jak to jezdzic bez konia ?? bez konia sie przeca nie da :D 

Share this post


Link to post
Share on other sites

W pierwszej chwili pomyślałem, że na początku wersja read-only była by całkiem spoko, ale potem przyszedł mi na myśl Orwell oraz "Fakty i akty"... wystarczy zmienić jeden wpis w wiki, aby ludzie byli przekonani, że Hitler to był taki Święty Mikołaj... albo wynalazca żarówki.

W sumie, to już teraz się tak dzieje, ale czy w przypadku połączenia bezpośredniego z mózgiem nie stracimy świadomości co jest "naszym" wspomnieniem/wiedzą a co z chmury?

Share this post


Link to post
Share on other sites
8 godzin temu, radar napisał:

ale czy w przypadku połączenia bezpośredniego z mózgiem nie stracimy świadomości co jest "naszym" wspomnieniem/wiedzą a co z chmury?

raczej "wiedza z chmury" będzie na każdym poziomie lepsza niż twoja własna. Lepsza znajomość języków obcych, lepsze zdolności manualne typu np. taniec, znajomość chemii organicznej, i można tak wymieniać w nieskończoność.

Share this post


Link to post
Share on other sites
2 godziny temu, tempik napisał:

np. taniec

to mnie właśnie ciekawi...czy połączenie z chmurą poprawi nasze zdolności manualne? W końcu wiedza jak coś robić a to robić to dwie różne rzeczy, choćby ze względu na sprawność poszczególnych mięśni (czy nawet ich obecność!). Połączenie z chmurą nie zrobi z nas raczej Usainów Boltów.

Czy zrobi?:) W końcu nanoroboty mogą nas trenować choćby w ciągu dnia czy nocy napinając mięśnie co chwila, taki podświadomy plan treningowy, oczywiście w celu poprawy zdrowia, kondycji (i umiejętności zabijania, bo pewnie i tak zacznie się od żołnierzy :) )

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
22 minuty temu, radar napisał:

to mnie właśnie ciekawi...czy połączenie z chmurą poprawi nasze zdolności manualne?

to zależy czy wykupisz konto premium :D

wrodzone,wyuczone czy nabyte zdolności to już jest chyba hardware. Ale może da się sztucznie stymulować mózg żeby te zdolności w ekspresowym tempie nabyć.

 

  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
10 godzin temu, tempik napisał:

to zależy czy wykupisz konto premium

A propos chmury ( i przenoszenia świadomości do komputera), kont premium, jak ktoś nie widział to może obejrzeć Altered Carbon

Share this post


Link to post
Share on other sites

Pamięć motoryczna to jednak coś innego. A odnośnie chmury wiedzy były o tym odcinki w Black Mirror czy Outer Limits.

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Echopraksja" Petera Wattsa też porusza ten temat. 

Oraz oczywiście "Matrix".

Share this post


Link to post
Share on other sites
13 godzin temu, wilk napisał:

Pamięć motoryczna to jednak coś innego.

Dlaczego? Czyż nie używamy do tego mózgu?

  • Upvote (+1) 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Móżdżek, pień mózgu (chyba) i rdzeń kręgowy, to główne elementy odpowiedzialne za pamięć motoryczną. Pytanie w których miejscach będą umieszczane te nanoroboty?
Pewnie iniekcja w poszczególne jego partie będzie osobno płatna.

Ciekawe jaka będzie żywotność tych urządzeń i jak z możliwościami usunięcia niesprawnych/przestarzałych sztuk i zastępowaniem przez nowe. Mam nadzieję, że uda mi się to sprawdzić :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
W dniu 15.04.2019 o 15:52, nantaniel napisał:

Nosić w mózgu sprzęt podłączony do "internetu"? Świetny pomysł. Wyborny.

Bardzo dobry. Wiedza w głowie. Wyobraź sobie jakie szanse z takim człowiekiem ma ktokolwiek na egzaminie? W czasie rekrutacji do pracy? W czasie wykonywania większości czynności jakie dziś się wykonuje.
Odpowiem: żadnych.
Wyobraź sobie prostą rzecz: wykonać przelew.

Dawniej musiałeś iść na pocztę.
Potem musiałeś w domu na kompie zrobić przelew.
Teraz możesz przelew zrobić telefonem.
A jutro tylko pomyślisz o przelewie.
Kto stoi w miejscu ten przegrywa bo inni idą do przodu (celowo tak napisałem żeby pobudzić ex nihilo parę neuronów do riposty, bo wiem że to działa na niego) :D

Natomiast póki co jesteśmy dość daleko od tego. Ale muszę przyznać że jednak bliżej niż do końca wieku.
Takie coś powinno powstać koło 2050 roku.
Chciałbym mieć takie połączenie :) Ale oczywiście już dopracowane a nie wersję beta dla samobójców.

Edited by thikim

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Ktoś napisał wcześniej, że niektórym wypowiadającym się tutaj osobom kompletnie brak wyobraźni, zgadzam się w 100%.

Polecam dylogię "Commonwealth Saga" Petera F.Hamiltona, tam jest bardzo ciekawy koncept jak taka interakcja mogłaby wyglądać.

https://www.fantasticfiction.com/h/peter-f-hamilton/pandoras-star.htm

https://www.fantasticfiction.com/h/peter-f-hamilton/judas-unchained.htm

Edited by rahl

Share this post


Link to post
Share on other sites

Po fazie testów bogaci sobie coś takiego zrobią.
A biedni założą ruchy przeciwników upgrade człowieka.
Przeważnie tak się to dzieje.

Share this post


Link to post
Share on other sites
8 hours ago, thikim said:

celowo tak napisałem żeby pobudzić ex nihilo parę neuronów do riposty, bo wiem że to działa na niego

No niech będzie, dwa neurony odpaliły... :P
 

8 hours ago, thikim said:

A jutro tylko pomyślisz o przelewie.

Ano, najlepiej po pijaku, albo w jakimś innym szczególnym stanie świadomości. Nawet bym Ci wysłał na prv numer konta, ale wtedy już dawno będę wykitowany, czyli nie chce mi się :D
 

8 hours ago, thikim said:

Bardzo dobry. Wiedza w głowie. Wyobraź sobie jakie szanse z takim człowiekiem ma ktokolwiek na egzaminie? W czasie rekrutacji do pracy? W czasie wykonywania większości czynności jakie dziś się wykonuje.
Odpowiem: żadnych.

Najwięcej punktów łapałem na egzaminach i innych takich, kiedy (prawie) nic nie wiedziałem :D
Zresztą to trochę mój życiowy problem - na ogół najlepiej wychodzi mi robienie tego, o czym niewiele wiem i muszę się uczyć w czasie działania. Później, kiedy dochodzę do poziomu "pro" i wiem już dużo, robienie tego czegoś przestaje mnie bawić. I zaczynam się zajmować czymś całkiem innym, w czym jestem zielony. Napisałem "problem", ale w sumie dobrze mi z tym, tak jest ciekawiej :D

A bardziej ogólnie - nadmiar wiedzy często przeszkadza, szczegónie, kiedy trzeba szybko wykombinować coś niestandardowego. Czyli z tymi szansami nie całkiem tak, jak napisałeś.
 

9 hours ago, thikim said:

Kto stoi w miejscu ten przegrywa bo inni idą do przodu

No tak, szczególnie, kiedy światło dla pełzaczy czerwone na trzypasmówce ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites
9 godzin temu, ex nihilo napisał:

najlepiej po pijaku

Ciekawe zagadnienie, bo dotyczy też innych form aktywności. W końcu jak można przelew to można też wysłać SMSa/maila/"wiadomość", może nagrać filmik (czy zakładamy tu też AR?).

Być może należałoby zastosować zabezpieczenia jak jest się "pod wpływem"? Ciekawe też czy będzie można być pod wpływem w ogóle albo czy trzeba będzie się napić żeby być pod wpływem? Czy będzie można prowadzić auto (raczej nikt nie będzie, samochody autonomiczne), bo nanoroboty zniwelują efekt odurzenia?

9 godzin temu, ex nihilo napisał:

nadmiar wiedzy często przeszkadza, szczegónie, kiedy trzeba szybko wykombinować coś niestandardowego

A to drugie zagadnienie. Dostęp do samej wiedzy może nie być aż tak rewolucyjny co zwiększenie mocy obliczeniowej. Już teraz dzięki internetowi masz dostęp do wiedzy, ale: po pierwsze dużo tam śmieci, po drugie często jest to wiedza nieusystematyzowana, wiedza a wyciąganie wniosków to dwie różne rzeczy. Z interfejsem mózg-komputer pewnie będzie szybciej, sprawniej, pewnie poprawią się nasze zdolności do nauki, ale czy czasem głąb nie zostanie dalej głąbem?

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
15 godzin temu, ex nihilo napisał:

Później, kiedy dochodzę do poziomu "pro" i wiem już dużo, robienie tego czegoś przestaje mnie bawić

Mam podobnie.

5 godzin temu, radar napisał:

W końcu jak można przelew to można też wysłać SMSa/maila/"wiadomość", może nagrać filmik

Ja pisałem maile po pijaku i dlatego mam rodzinę :D
Więc co to szkodzi.

15 godzin temu, ex nihilo napisał:

Ano, najlepiej po pijaku, albo w jakimś innym szczególnym stanie świadomości

To jest problem z gatunku: najlepiej po pijaku się prowadzi samochód.
Może jednak założymy że ludzie będą przeważnie jednak robić przelewy na trzeźwo. Ale jak ktoś zechce po pijaku - nie bronię. Ja np. w zasadzie nie piję :)

Edited by thikim

Share this post


Link to post
Share on other sites
W dniu 17.04.2019 o 13:09, radar napisał:

Dlaczego? Czyż nie używamy do tego mózgu?

Używamy, ale jest pozaświadoma. Informacje są wydobywane automatycznie. Ludzie którzy ulegali amnezji dalej potrafili wykonywać czynności, których się nauczyli lub wciąż posiadali wyrobione nawyki. Nie wydaje mi się, by tak jak wspomniany „Matrix” coś takiego mogło zostać nauczone poprzez wgranie. Co z tego, że nauczymy się ruchów kung-fu, jeśli nasze ciało będzie jak kłoda czy tancerka poruszająca się bez finezji.

Internet myśli może występować w odmianach „błyskawiczny dostęp do wiedzy”, „faktyczne wgrywanie wiedzy i wspomnień” czy też „praca zdalna”. Jeśli działałoby to tylko jako pobieranie danych na żądanie, to w przypadku pierwszej lepszej awarii podłączeni zamieniliby się w gamoni z „Idiokracji”.

  • Downvote (-1) 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 godziny temu, wilk napisał:

Używamy, ale jest pozaświadoma.

Ale jednak steruje tym mózg, co znaczy, że nanoroboty też mogą się do tego dobrać/poprawić/albo i wydobyć zapomniane nawyki.

3 godziny temu, wilk napisał:

w przypadku pierwszej lepszej awarii podłączeni zamieniliby się w gamoni z „Idiokracji”.

To akurat już się dzieje, był nawet na KW artykuł o tym, że ludziom wydaje się, że coś wiedzą, ale tak naprawdę wiedzą tylko jak to wyszukać w googlach :)

No i jak wspomniałem wyżej, co jeśli nie będzie to awaria, a "sterowanie" wiedzą? Ministerstwo Prawdy? Zmieniasz wpis i Adolf H. zmienia się w dobrego wujka.

Zresztą już teraz ten problem występuje na wiki i wszędzie gdzie "każdy" może edytować/manipulować. Praktycznie w każdym temacie wymagającym wiedzy eksperckiej "demokracja" się nie sprawdza.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

  • Similar Content

    • By KopalniaWiedzy.pl
      Nowe dowody wskazują, że kultura aszelska pojawiła się na północy Francji o co najmniej 150 000 lat wcześniej niż przypuszczano. Znaleźli je właśnie naukowcy z francuskiego Narodowego Centrum Badań Badań Naukowych (CNRS) i Muzeum Historii Naturalnej. Prowadzili oni badania na stanowisku Moulin Quignon w departamencie Somma, które zostało ponownie odkryte w 2017 roku. Stanowisko znano już wcześniej, jednak na 150 lat o nim zapomniano.
      Teraz w osadach w dolinie Sommy, na wysokości 30 metrów nad rzeką, znaleziono ponad 260 krzemiennych narzędzi, w tym 5 pięściaków, których wiek oszacowano na 650–670 tysięcy lat. Znalezione tu pięściaki są najstarszymi tego typu obiektami odkrytymi w Europie północno-zachodniej.
      Znalezione zabytki zostały wytworzone przez przedstawicieli kultury aszelskiej, a odkrycie potwierdza, że dolina Sommy była centralnym punktem najstarszego osadnictwa w Europie.
      Czas rozprzestrzeniania się homininów i kultury aszelskiej wraz z charakterystycznym dla niej bifacjalnym retuszem stosowanym przy produkcji pięściaków, to kluczowe zagadnienie debaty nad zasiedlaniem Europy przez ludzi. Homininy pojawiły się na południu Europy już 1,4 miliona lat temu, jednak dotychczas sądzono, że na północ dotarli znacznie później. Odkrycia z ostatnich lat każą jednak zweryfikować te przypuszczenia. Okazało się bowiem, że do południowo-wschodniej Anglii dotarli już około 800 000 lat temu.
      Narzędzia kultury aszelskiej, pochodzące sprzed 700 000 lat (centralna Francja) i 610-670 tysięcy lat (Włochy), były znane już wcześniej. Jednak dotychczas powyżej 50. równoleżnika północnego najstarsze narzędzia wytwarzane tą technologią liczyły sobie około 550 000 lat.
      Stanowisko Moulin Quignon to jedno z tych stanowisk, na których w latach 1837–1868 francuski archeologi Jacques Boucher de Perthes odkrył pierwsze narzędzia z bifacjalnym retuszem. Odkrycie to skłoniła Charlesa Lyella do wysunięcia stwierdzenia o bardzo dawnym pochodzeniu człowieka. W latach 1863–1864 w Moulin Quignon odkryto ludzkie szczątki, które, jak się okazało, zostały dla żartu podrzucone przez robotników. To zniszczyło reputację stanowiska archeologicznego, o którym na 150 lat zapomniano. Do stanowiska wrócono niedawno, po analizie zabytków przechowywanych od XIX wieku.
      Szczegółowy opis odkrycia można znaleźć w artykule The earliest evidence of Acheulian occupation in Northwest Europe and the rediscovery of the Moulin Quignon site, Somme valley, France

      « powrót do artykułu
    • By KopalniaWiedzy.pl
      Niedźwiedź jaskiniowy prawdopodobnie wyginął głównie przez ludzi, a nie przez zmiany klimatu. Do takich wniosków, przeczących dotychczasowym teoriom, doszła międzynarodowa grupa naukowa złożona z przedstawicieli wielu europejskich instytucji badawczych.
      Niedźwiedź jaskiniowy to jeden z największych gatunków, który wyginął pod koniec ostatniej epoki lodowej. Obecnie obowiązujące teorie mówią, że gatunek wyginął, gdyż nie poradził sobie ze zmianami klimatycznymi. Teraz dowiadujemy się, że ludzie odegrali znaczącą rolę w zniknięciu tego gatunku.
      Naukowcy przeanalizowali mitochondrialne DNA 59 niedźwiedzi jaskiniowych z całej Europy. Badania wykazały, że populacja niedźwiedzia jaskiniowego zaczęła zmniejszać się przed nadejściem ostatniej epoki lodowej oraz, że niedźwiedź jaskiniowy przetrwał wcześniejsze epoki lodowe bez znaczących spadków populacji.
      Naukowcy zauważyli, że H. sapiens pojawił się na terenach zamieszkanych przez niedźwiedzie jaskiniowe około 40 000 lat temu. Wcześniej od tysięcy lat mieszkali tam neandertalczycy, ale ich obecność nie miała związku ze spadkami populacji gatunku. Wydaje się zatem, że niedźwiedzie i neandertalczycy przez tysiące lat mieszkali obok siebie.
      Wszystko wskazuje na to, że to H. sapiens w dużej mierze odpowiada za wytępienie niedźwiedzia jaskiniowego. Człowiek współczesny wykorzystywał lepsze narzędzia do polowania i mógł mniej niż neandertalczyk obawiać się wchodzenia do jaskiń zamieszkanych przez niedźwiedzia. Ludzie mogli polować na niedźwiedzie jaskiniowe dla mięsa, futer oraz by wyeliminować potencjalne zagrożenie. Gdy ludzie zredukowali populację niedźwiedzia jaskiniowego, poszczególne osobniki były bardziej izolowane od siebie, zmniejszyła się pula genetyczna gatunku, przez co stał się on bardziej podatny na choroby. Dodatkową przyczyną było nadejście epoki lodowej. Jako, że niedźwiedź jaskiniowy żywił się głównie roślinnością, zmiany klimatu utrudniały znajdowanie pożywienia.
      W podsumowaniu swojej pracy naukowcy stwierdzili, że przetrzebienie populacji niedźwiedzia jaskiniowego przez człowieka spowodowało, iż gatunek nie był w stanie przetrwać ostatniej epoki lodowej.

      « powrót do artykułu
    • By KopalniaWiedzy.pl
      Od czasu, gdy ludzie zasiedlili Nową Zelandię, wyginęła połowa miejscowych gatunków ptaków, a wiele innych jest zagrożonych. Teraz na łamach Current Biology ukazał się artykuł, którego autorzy obliczają, że powrót do takiej liczby gatunków jak przed kolonizacją człowieka zająłby nowozelandzkiej naturze około 50 milionów lat.
      Podejmowane przez nas dzisiaj decyzję dotyczące ochrony środowiska będą odczuwalne przez miliony lat. Niektórzy ludzie sądzą, że wystarczy zostawić naturę samą sobie, a szybko się ona odrodzi. Prawda jednak jest taka, że – przynajmniej w Nowej Zelandii – natura potrzebowałaby milionów lat, by odrodzić się po zniszczeniach dokonanych przez człowieka, a być może nigdy by się naprawdę nie odrodziła, mówi Luis Valente z berlińskiego Muzeum Historii Naturalnej.
      Dzisiejszy poziom bioróżnorodności to skutek milionów lat ewolucji. Ludzie w ciągu kilku tysiącleci wymazali te miliony lat. Naukowcy potrafią stwierdzić, jak dużo bioróżnorodności utraciliśmy wskutek działalności człowieka, ale rzadko zajmują się pomiarami wpływu ludzi na bioróżnorodność wysp.
      Valente i jego koledzy opracowali metodę oszacowania, jak długo wyspiarskiej przyrodzie zajmie odrodzenie się po utracie bioróżnorodności spowodowanej przez człowieka. Stwierdzili, że idealnym modelem do zademonstrowania działania nowej metody będzie zastosowanie jej do ptaków Nowej Zelandii. Antropogeniczne wymieranie nowozelandzkich zwierząt jest dobrze udokumentowane dzięki dziesięcioleciom pracy paleontologów i archeologów. A dostępne zsekwencjonowane DNA wymarłych gatunków ptaków Nowej Zelandii pozwala nam na zastosowanie naszej metody, mówi Valente.
      Naukowcy obliczyli, że powrót do takiej samej liczby gatunków ptaków, jakie żyły na Nowej Zelandii przed przybyciem człowieka, zająłby naturze 50 milionów lat. Gdyby zaś wyginęły wszystkie zagrożone obecnie gatunki, to natura potrzebowałaby 10 milionów lat, by ich liczba powróciła do liczby obecnej.
      Teraz Valente chce zastosować swoją metodę do innych wysp, by sprawdzić, jak tam wygląda sytuacja. Naukowcy spróbują też ocenić, które z czynników antropogenicznych odgrywają najważniejszą rolę w utracie gatunków.
      Uczony z optymizmem spogląda na przyszłość nowozelandzkiej przyrody. "Podejmowane tutaj inicjatywy są wysoce innowacyjne, wydają się działać i mogą zapobiec kolejnym stratom, które natura będzie odrabiała przez miliony lat", stwierdza uczony.

      « powrót do artykułu
    • By KopalniaWiedzy.pl
      Japonia jest pierwszym krajem, który zezwoli na tworzenie samodzielnie żyjących ludzko-zwierzęcych hybryd. Naukowcy będą mogli tworzyć zwierzęce embriony zawierające ludzkie komórki i wprowadzać je do organizmów zwierząt.
      Hiromitsu Nakauchi, który stoi na czele zespołu z Uniwersytetu Tokijskiego i Uniwersytetu Stanforda, planuje hodowanie ludzkich komórek w embrionach myszy i szczurów, następnie wszczepianie ich do surogatek odpowiednich gatunków. Ostatecznym celem jest stworzenie zwierząt z ludzkimi organami, które będzie można przeszczepiać ludziom.
      Aż do marca w Japonii obowiązywało prawo, które zakazywało utrzymywania przy życiu dłużej niż przez 14 dni zwierzęcych embrionów zawierających ludzkie komórki lub też przeszczepianie takich embrionów do surogatek. W marcu opracowano zasady zmieniające dotychczasowe przepisy, zezwalając na tworzenie hybryd, wszczepianie ich surogatkom i doprowadzanie do porodu.
      W innych krajach, w tym w USA, przepisy zabraniają na doprowadzanie do porodu hybryd. Zresztą od 2015 roku w Stanach Zjednoczonych w ogóle obowiązuje moratorium na badania nad hybrydami.
      Prace Nakauchiego są pierwszymi, które zostaną zaakceptowane na gruncie nowych przepisów. Zgoda powinna zostać wydana w sierpniu.
      Nakauchi twierdzi, że swoje prace będzie prowadził powoli i początkowo nie będzie oprowadzał do porodu. Na początku hybrydowe embriony myszy będą utrzymywane przy życiu przez 14,5 doby. W kolejnym etapie badań hybrydy szczura z ludzkimi komórkami będą hodowane przez 15,5 doby. Ciąża u szczurów trwa około 22 dni. Nakauchi ma następnie zamiar zwrócić się o zgodę na hodowanie przez 70 dni embrionów świni zawierających ludzkie komórki.
      Niektórzy bioetycy wyrażają obawy, że ludzkie komórki mogą opuścić organy, które mają z nich powstać, dostać się do rozwijającego mózgu zwierzęcia i wpłynąć na jego świadomość. Nakauchi zapewnia, że brał po uwagę taką możliwość i że na tyle kontroluje cały proces, iż komórki trafią tylko do tego organu, który ma powstać.
      Naukowcy chcą tworzyć zwierzęce embriony, którym brakuje genów niezbędnych do powstania konkretnego organu, następnie wstrzykiwać w embriony ludzkie indukowane pluripotencjalne komórki macierzyste, z których w ciele zwierzęcia rozwinie się ludzki organ.
      Już w 2017 roku Nakauchi poinformował, że w wraz z zespołem wstrzyknęli mysie indukowane pluripotencjalne komórki macierzyste do szczurzego embrionu, który nie był w stanie wytworzyć trzustki. U szczura wytworzyła się trzustka zbudowana całkowicie z mysich komórek. Następnie trzustka ta została przeszczepiona genetycznie zmodyfikowanej myszy, u której wywołano cukrzycę. Trzustka podjęła normalną pracę.
      Jednak z wyhodowaniem ludzkich organów nie będzie tak łatwo. W 2018 roku Nakauchi informował, że eksperyment z ludzkimi komórkami wszczepionymi do embrionu owcy nie powiódł się. Po 28 dniach embrion zawierał bardzo mało ludzkich komórek i nic, co przypominałoby trzustkę. Stało się tak prawdopodobnie ze względu na niewielkie powiązanie genetyczne pomiędzy człowiekiem a owcą.
      Jun Wu, który na University of Texas bada ludzko-zwierzęce hybrydy mówi, że nie ma sensu doprowadzanie do porodu hybryd embrionów tak odległych gatunków jak świnia czy owca oraz człowiek, gdyż ludzkie komórki zostaną szybko z embrionów wyeliminowane. Aby pokonać tę barierę i móc hodować ludzkie organy w organizmach zwierząt odległych od nas genetycznie musimy najpierw zrozumieć mechanizmy molekularne leżące u podstaw rozwoju.
      Dlatego też Nakauch chce pracować stopniowo, by dowiedzieć się, co ogranicza rozwój ludzkich komórek w zwierzęcych embrionach.

      « powrót do artykułu
    • By KopalniaWiedzy.pl
      Struktury społeczne tworzone przez goryle są bardziej złożone niż nam się wydawało i w uderzającym stopniu przypominają struktury społeczne tworzone przez ludzi. Odkrycie to sugeruje, że początków ludzkich systemów społecznych należy szukać u wspólnego przodka ludzi i goryli, zamiast przypisywać całą zasługę wyjątkowości człowieka.
      Doktor Robin Morrison z University of Cambridge, główna autorka najnowszych badań, wykorzystała dane gromadzone przez sześć lat w dwóch miejscach badawczych w Republice Kongo. Badanie życia społecznego goryli jest trudne. Zwierzęta te spędzają więksość czasu w gęstych lasach i mogą minąć całe lata, zanim przyzwyczają się do obecności ludzi, mówi uczona. Goryle gromadzą się też w miejscach, gdzie las styka się z bezdrzewnymi mokradłami, by żywić się tam wodną roślinnością. Ustawiliśmy w takich miejscach platformy badawcze i przez wiele lat, od świtu do nocy obserwowaliśmy i nagrywaliśmy życie goryli, opowiada Morrison. Większość z wykorzystanych danych pochodzi z Mbeli Bai, gdzie Wildlife Conservation Society od ponad 20 lat prowadzi badania nad gorylami.
      Goryle żyją w niewielkich grupach rodzinnych składających się z dominującego samca oraz gromady samic i młodych. Morrison wykorzystała algorytmy statystyczne pozwalające odkryć wzorce interakcji pomiędzy poszczególnymi osobnikami w grupach. Odkryła w ten sposób interakcje, o których dotychczas nie mieliśmy pojęcia.
      Okazało się bowiem, że poza najbliższą rodziną goryle utrzymywały regularne kontakty średnio z 13 innymi zwierzętami, odpowiadającymi rodzinom wielopokoleniowym: swoim ciotkom, dziadkom czy kuzynom. To jednak nie wszystko. Uczeni zauważyli, że kontakty społeczne goryli obejmują średnio 39 osobników, z którymi spędzają czas, ale nie muszą być z nimi spokrewnione. To odpowiada wczesnym ludzkim populacjom, takim jak plemię czy mała osada, mówi Morrison.
      Gdy mamy grupy, gdzie dominujące samce są ze sobą blisko spokrewnione, istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że grupy te utworzą jedno „plemię”, jednak w ponad 80% przypadków takich bliskich związków okazywało się, że dominujące samce są ze sobą słabo spokrewnione lub w ogóle nie występuje pomiędzy nimi pokrewieństwo. Samice spędzają życie w wielu różnych grupach, dzięki czemu urodzone przez nie samce, nawet te niespokrewnione, dorastają razem, na podobieństwo przyrodnich braci. To właśnie związki, które wtedy powstają, mogą owocować więzami, jakie obserwujemy u dorosłych samców, stwierdza uczona. Gdy spojrzymy na te związki z naszej antropocentrycznej perspektywy, możemy mówić tutaj o starych przyjaźniach.
      Zdarza się też, że wiele młodych samców jednocześnie opuszcza swoje stada, jednak nie są oni jeszcze gotowi, by założyć własne stado. Wówczas, na krótki czas, samce takie tworzą wspólne grupy. Naukowcy przypuszczają, że może być to kolejny element tworzenia się więzi, która pozostaje na całe życie.
      Uczeni zauważyli jeszcze jedno interesujące zjawisko. Okazuje się, że od czasu do czasu dochodzi do większych zebrań goryli. Przypominają one doroczne zgromadzenia czy festiwale. Jednak zachowania takie miały miejsce zbyt rzadko, by coś pewnego o nich powiedzieć.
      Morrison i jej zespół spekulują, że to okresowe dojrzewanie ulubionej żywności goryli mogło przyczynić się do tworzenia szerokich więzi społecznych. Goryle każdego dnia przebywają wiele kilometrów w poszukiwaniu różnych roślin, które rzadki i w sposób nieprzewidziany wydają owoce. Łatwiej jest znaleźć żywność, jeśli się współpracuje. Goryle spędzają dużą część życia na nauce poszukiwania żywności. To i inne zachowania społeczne w ramach własnej grupy oraz szerszej sieci osobników wspomagają współpracę i kolektywną pamięć o występowaniu trudnej do znalezienia żywności, stwierdzają uczeni.
      Obecnie wiemy o niewielu gatunkach ssaków, które tworzą struktury społeczne podobne do ludzkich. Również te gatunki, jak słonie czy delfiny, polegają na równie rozbudowanej co u człowieka pamięci przestrzennej pozwalającej odnaleźć źródła pożywienia. Dotychczas jednak obserwowaliśmy takie zachowania u gatunków, które były ewolucyjnie od nas odległe. Nasi najbliżsi krewni, szympansy, żyją w niewielkich terytorialnych grupach, często zmieniają sojusze i są bardzo agresywni wobec sąsiadów. Stąd też narodziła się teoria mówiąca, że zdolność do tworzenia dużych i skomplikowanych więzi społecznych to unikatowa umiejętność człowieka związana z jego „społecznym mózgiem”. Jednak badania Morrison wskazują, że zdolnościami takimi wykazują się też goryle, a to sugeruje, że nasze zdolności tworzenia więzi społecznych pojawiły się bardzo dawno i mogły po prostu zaniknąć u szympansów.
      Skala rozszerzania się więzi społecznych wraz z każdą dodatkową grupą goryli wchodzących w interakcje odpowiada temu, co obserwujemy nie tylko u wczesnych ludzi, ale również u pawianów, waleni i słoni, mówi Morrison. Istnieją znaczne różnice w strukturach społecznych u różnych gatunków naczelnych. Jednak to, co widzimy u goryli, i co prawdopodobnie istniało u naszego wspólnego z nimi przodka, może posłużyć jako zadziwiająco dobry model społecznej ewolucji człowieka, dodaje uczona.
      Nasze odkrycie to kolejny dowód, że te zagrożone zwierzęta są niezwykle inteligentne, mają złożone życie, a my ludzie nie jesteśmy tak wyjątkowi, jak nam się wydaje.

      « powrót do artykułu
×
×
  • Create New...